Over de liefde en roken

Je komt wel eens van die teksten tegen die je uit het niets stevig weten te raken. Dit is er zoeen:

Years later, we bumped into each other at the club. She was waiting for me, really, but I didn’t mind. There will always be something about her that just kills me, and she knows it. Is that why she’d come? What do I care? I’d been lonely for too long. When she saw me, she took one final puff from her cigarette, then stamped it out and looked up at me — hopefully, and a little afraid. So I said ‘Hey’, as though nothing had gone down. As the we’d parted only moments ago. As though..as though…I said ‘hey’ and she smiled back to me. Then arm-in-arm we marched right to my bed.

God, how I loved her.

I thought there must be some hope, some way, some future we could share. I though of faith and destiny, past lives and tea leaves, of black magic and voodoo and anything else that might explain our current rendezvous, as we went about our serious business of washing my sheets in tears and sweat.

As usual.

God, how I loved her then. I was addicted to her, and she to me. And we always found ourselves rather easily lowering ourselves into each other’s hottest fires. Fearlessly leaping into the abyss, mouths locked together in a kiss that killed us long before we hit the ground.
Afterwards, we lay there smoking, legs entwined. She spoke softly everything that came to mind, avoiding only that which was real, and the thousand pieces of my heart broke again, into a million, leaving a fine layer of bittersweet dust on my tongue which then burned away with every inhalation of my hot smoke. She could still have me, if only she’d let me go.
Lees gerust door

De vrouw en haar hondje

Ik liep door het donker naar huis, enigzins vermoeid en verdrietig. Pepper liep op z’n dooie gemak naast mij, af en toe stilhoudend om een struik of boom te besnuffelen. Opeens hoorde ik aan de overkant van de straat hakjes driftig klik klakken, de eigenaresse had duidelijk wat ik niet anders kan omschrijven dan een ‘kittig’ loopje.

Klik klak,klik klak, klik klak. Pauze. Diepe zucht. Klik klak klik klak klik..Pauze. Wederom een diepe zucht. Ik keek naar de overkant en zag een vrouw van ongeveer mijn leeftijd die een jonge Labrador aan het uitlaten was. De hond was duidelijk bang en onzeker, hij liep iedere keer een paar meter door en ging dan liggen, in afwachting van wat komen ging.
Dit leek bij de vrouw nogal wat frustratie op te wekken, ze oogde redelijk boos en haar loopje tussen de verplichte tussenstops door werd steeds driftiger. Het geluid van haar hakken op de stoep onderstreepte dit alleen maar, het klik klak geluid leek steeds scherper te worden.

In eerste instantie kwam er een soort van irritatie bovendrijven bij mij..Zag dat domme mens dan niet dat de hond doodsbang en onzeker was? Dat hij zich keer op keer op keer volstrekt aan haar onderwierp, in een wanhoopspoging om in de gunst te komen bij het vrouwtje? Verplaats je dan minimaal in het beest dat je aanschaft..

Pepper stopte om een boom te wateren, en ik maakte van de gelegenheid gebruik om de vrouw wat beter op te nemen. Ze was ongeveer van mijn leeftijd, iets jonger waarschijnlijk. Alles aan haar straalde ‘vrouw’ uit; niet alleen haar hakjes maar ook een kort rokje, sexy topje, haar netjes verzorgt en makeup tot in de puntjes perfect. Ik zag echter ook een vermoeide gezichtsuitdrukking, haar gezicht was vertrokken tot een grimas. Toen ik haar nog iets beter bestudeerde zag ik de vermoeidheidsrimpels, en haar ogen leken een soort van innerlijk verdriet in zich mee te dragen.… Lees gerust door

Dood

Toen ik vandaag de trein uitstapte lag hij daar op zijn rug, aan de overkant van het perron.

Dood.

Een aantal vertwijfelde agenten er omheen, en een zwaar hyperventilerende conductrice ernaast. De trein zat vol met mensen die allemaal met wijd opgesperde ogen het tafereel in ogenschouw namen. In een halfzachte poging er ‘nog iets van te maken’ werd de man ontdaan van zijn bovenkleding terwijl een politieman aanstalten maakte om te reanimeren, maar een blik op het gezicht van zijn collega’s leerde mij dat mijn vermoeden juist was.

Het was te laat.

Ik zag hoe een agente voorzichtig de portemonnee van de man uit de binnenzak van zijn jasje haalde, en het viel mij op dat er 2 kleine foto’s van kinderen inzaten, naast een wat grotere die -denk ik- van zijn vrouw was.

Een vrouw en kinderen die op dat moment nog onwetend waren, die gewoon hun dagelijkse bezigheden aan het verrichten waren in afwachting van de terug keer van papa. Maar papa zal nooit meer terugkomen.

Papa is op 21 Mei rond 16:00u gestorven op station Baarn, en ik was er bij.

Scientology, machtsmisbruik, sekte, intimidatie, hoax, slechte sciencefiction (nog steeds)

Hoewel de Nederlandse tak van Anonymous zo goed als verdwenen lijkt te zijn (verdwenen? neeee.. underground 😉 ) zijn de protesten in het buitenland nog altijd vaste prik,met soms hilarische foto’s en filmpjes als bijwerking. Ik blijf mij echt iedere keer opnieuw bescheuren om de volslagen absurde manier van protesteren die Anonymous er op na weet te houden (het is een verademing in een wereld die verscheurd lijkt te worden door geweld en haat), het is bijna een real life Monty Python sketch geworden. Materiaal van een ‘raid’ (De sekte hield een demonstratie tegen ‘de misstanden in de psychiatrie’ tijdens de psychiatrist convention in San Francisco, en Anonymous..ach ja kijk zelf maar):

De demonstratie zelf was een perfect voorbeeld van de manier waarop Scientology zich naar de buitenkant toe opstelt als een volstrekt redelijke beweging die misstanden in de openbaarheid wil brengen.Stop drugging our children, welk verstandig mens is het er niet mee eens? Ook in mijn ogen krijgen kinderen, en zeker in Amerika, veel te snel medicatie voorgeschreven die een structurele bewustzijns en soms ook persoonlijkheidsverandering met zich meebrengen. Afhankelijk van je standpunt zou je zelfs kunnen zeggen dat die structurele verandering (on)gewenst is.

Maar er is meer.


Quote:
“A woman is safer in a park at midnight than on a psychiatrist’s couch”

“our next step is eradicating psychiatry from this planet, we will triumph!”


David Miscavige, leider van Scientology


In 1969, L. Ron Hubbard wrote a confidential memo to his wife, then head of Scientology’s espionage branch, called “The War”. In it, he envisioned Scientologists destroying psychiatry and replacing it with Scientology:

“Our war has been forced to become ‘To take over absolutely the field of mental healing on this planet in all forms. … Our total victory will come when we run [the psychiatrist’s] organisations, perform his functions and obtain his financing and appropriations.”

On October 7, 1995, Scientology’s Chairman of the Board, David Miscavige, spoke to tens of thousands of Scientologists around the world.
Lees gerust door

Wandeling

“Ik geloof dat we nu toch echt moeten erkennen dat we de weg kwijt zijn. Nou ja, er is geen weg. Laten we het daar op houden..Heb jij er een idee van waar we ongeveer de mist ingegaan zijn?”

Ik keek haar even aan en verstelde de riempjes van mijn backpack. Kut, dat ding was toch best zwaar. En mijn maag rammelde. En eigenlijk was ik best moe, maar dat wilde ik niet laten merken.
“Nee, ik heb echt geen idee..misschien bij dat hek waar we door die poort gingen? Hadden we daar niet beter naar links kunnen gaan?” Ik keek haar aan, en ik genoot even van haar aanblik terwijl ik in mijn hoofd overwoog of zij gelijk zou kunnen hebben. Ja, het hek..maar dat was al weer aardig wat uurtjes geleden, en het was al best laat.

“Zie jij er wat in om terug te lopen? Jezus man, dat is echt een pokke eind en we weten het niet eens zeker! En helemaal terug naar de ranch is helemaal niet te doen. Dat is zeker een uur of vijf, in deze toestand waarschijnlijk meer!”
Godverdomme, ik wilde sterk zijn. Ik zou willen dat ik ook maar een vaag idee had..
Ik keek even om mij heen, en probeerde mij iets van mijn kennis over berglandschappen aan te herinneren. Al snel ontdekte ik dat ik er eigenlijk bar weinig van wist. Rechts voor mij zag ik het enige herkenningspunt dat wij al die tijd hadden gehad, Iain noemde die berg de sleeping warrior en hij was duidelijk herkenbaar. Maar verder..We stonden in het gras, voor ons waren in de verte weer bergen zichtbaar en het plateau waarop wij stonden leek zich nog kilometers uit te strekken. En God wist wat we DAN zouden aantreffen. Dan maar gewoon vooruit, Iain had gezegd die berg rechts van ons te houden en we zouden vast wel ergens een pad kruisen.… Lees gerust door

Mazzel

Ik fietste vanavond richting tankstation. Opeens zag ik op een paar honderd meter voor mij een meisje van een jaar of twaalf staan, met naast haar een politieman. Kut, het was al een behoorlijk mindere dag en dit zou dan de bekroning worden. Net als het meisje voor mij had ik geen licht, en hij had mij inmiddels gezien. Opeens besloot ik om dan maar een Vent te zijn, ik ging rechtop zitten en trapte stevig door in plaats van mij om te draaien en laf te vluchten.

Toen ik vlakbij het duo kwam, stapte ik af en ging ‘in de rij’ achter het meisje staan. De agent kijk mij even bevreemd aan ‘Goedenavond, doet Uw licht het niet?’ Ik grijnsde een beetje en antwoorde ‘ach, dit is mijn eigen stomme schuld en vluchten of afstappen is schijnheilig.’Hij keek mij even recht in de ogen aan, draaide zich terug en schreef de boete voor mijn voorgangster uit. Inmiddels stapte de vrouwelijke collega uit de auto die verderop geparkeerd stond en ging naast hem staan. Rustig werkten ze samen de procedure af.Het meisje liep uiteindelijk met de bon weg, waarna de agent zich weer naar mij toe draaide. Ik gaf hem netjes mijn id zonder dat hij daar om hoefde te vragen en keek hem recht in zijn ogen aan. Hij keek naar zijn collega.

‘Heb jij meneer zien fietsen?’ De agente keek hem aan, draaide even naar ogen naar boven alsof ze nadacht.. ‘Nee, ik geloof het niet’. Hij keek mij weer aan en stak zijn hand uit.

‘Respect meneer, en een fijne avond verder.’

Scan

‘Je kan je hier even uitkleden tot aan je ondergoed, vergeet niet om alle sieraden af te doen. Heb je piercings?’

Ik knikte en greep naar mijn linkerwenkbrauw, en herinnerde mij dat ik het ringetje de avond ervoor al weggehaald had.’Nee, die is er al uit.’ De assistent radioloog knikte even terwijl ze mij inschattend aankeek. ‘Heb je claustrofobische neigingen?”Nee, geen last van.’ Verdomme, ik had een hele checklist ingevuld..was dit een overhoring ofzo? Ze keek mij nog even recht in mijn ogen aan, alsof ze mijn innerlijke irritatie aanvoelde.
‘Als je klaar bent met omkleden kom je maar naar binnen.’ Met die woorden draaide zij zich om en verliet de kleedsluis, mij alleen achterlatend.
Ik keek om mij heen naar de dofgroene wanden, het houten bankje en de 2 zilverkleurige haken om je kleding aan op te hangen. Precies gelijk aan alle andere omkleedhokjes in alle andere ziekenhuizen in Nederland, net zoals die typische ziekenhuisgeur die in elk ziekenhuis in Nederland hetzelfde is. Alsof het één of andere ongeschreven richtlijn is waar ieder ziekenhuis zich aan moet houden..

Daar sta je dan, in de kracht van je leven. Klaar om voor de eerste keer kennis te maken met de MRI scanner. Godverdomme, waarom moet mij dit nu net overkomen? Alsof het gedeeltelijke verlies van het zicht in mijn rechteroog al niet genoeg was om mee te moeten leven..Had ik nog wel een leven?

Ik vergeet het gezicht van mijn oogspecialist nooit meer, op precies het moment dat hij wegkeek van de contrastvloeistof foto’s om mij aan te kijken.
“Ok, luister. Je gaat nu naar beneden, naar de afdeling Radiologie en je maakt een afspraak. Voor zo snel mogelijk, in ieder geval deze week nog. Ik schrijf even een briefje voor je, en ik zal er ook nog even achteraan bellen.… Lees gerust door

Zon

(Zonsopgang op Mars)

“I would not see our candle blown out in the wind. It is a small thing, this dear gift of life handed us mysteriously out of immensity. I would not have that gift expire… If I seem to be beating a dead horse again and again, I must protest: No! I am beating, again and again, living man to keep him awake and move his limbs and jump his mind… What’s the use of looking at Mars through a telescope, sitting on panels, writing books, if it isn’t to guarantee, not just the survival of mankind, but mankind surviving forever!”

Ray Bradbury – Mars and the Mind of Man

Serilea (*)

Ik vlieg door de lucht, er is een strakblauwe hemel en een prachtige zon. Om de één of andere reden moet ik denken aan Ierland, hoewel ik er nooit geweest ben. Ik land zachtjes op een groene berghelling, bedekt met gras en prachtige bloemen overal om mij heen. Er is iemand bij mij die ik goed ken maar nooit meer spreek. Zij steekt haar hand naar mij uit als ik geland ben, en wij omhelzen elkaar. Het voelt als een gelukkige hereniging na een veel te lange tijd. Ze draagt volledig witte kleding (helemaal niets voor haar overigens, maar dat terzijde) en ik lijk gekleed in een ceremonieeel gewaad van katoen, beige met een paars lint als riem.

We gaan zitten en beginnen te praten over waar we zijn. Again, ik moet denken aan Ierland maar in de droom praten we daar niet over. Er is iets belangrijks dat gedaan moet worden, maar we weten dat er nog tijd genoeg is en dat het nu even vrij spelen is. We gaan bloemen plukken, en maken voor elkaar kransen die we om elkaars nek hangen. Er is een korte zoenscene, maar die heeft geen enkele erotische of liefdevolle associatie, hoewel het goed voelt. Dan lijken wij ons tegelijkertijd te beseffen dat de tijd gekomen is om aan het werk te gaan, we draaien ons om en lopen hand in hand de berg op. In mijn linkerhand heb ik een klaproos, om de één of andere reden voelt deze heel belangrijk.

Naarmate we hoger komen begint het donker te worden, de lucht betrekt met grijze wolken en het begint te sneeuwen. We lopen beide op blote voeten maar er is geen kou, we lijken zelf voor genoeg warmte te zorgen zolang onze handen elkaar maar vast houden. Er verschijnen dieren om ons heen, beren, wolven en slangen.… Lees gerust door

Toeval of intimidatie?

(een ongeplande follow-up van twee posts hieronder)

Je loopt naar je brievenbus, maakt hem open en dan ligt er dit op je te wachten (ondanks je NEE sticker):

Oh crap, spam. Fijn, klote Jehova’s..
Om de één of andere reden sloeg ik de folder open op de trap. Wat schetst mijn FUCKING verbazing :

Jawel, een folder van Scientology.

Voor de mensen die mij nog niet zo lang (of helemaal niet) kennen : ik heb het al eerder aan de stok gehad met deze geloofsgemeenschap die naar mijn mening niet meer is dan een veredelde sekte (en pyramidespel, waarover in een volgende post meer). Op mijn oude blog ging ik jaren geleden al regelmatig “los” tegen hen, en ik heb sinds kort inderdaad de handschoen weer opgenomen. Indertijd (ik woonde toen nog in Hilversum) heb ik er zelfs één aan de deur gehad die niet zo heel erg subtiel was in zijn verzoeken om de kerk niet langer te ‘besmeuren’…
Nu gebied eerlijkheid mij om te zeggen dat er 100 meter verderop in de straat (toen nog) een dependance van de kerk zat en dat ik er dus eigenlijk om vroeg.

En ik besef mij dat er een grote kans is dat dit toeval is.

Maar toch.

Anonymous versus Scientology

You don’t get rich writing science fiction. If you want to get rich, you start a religion.

Ron L. Hubbard, oprichter van Scientology

Ik heb mij op het internet in het verleden regelmatig negatief uitgelaten over sommige volgelingen van de Christus, en meer in het bijzonder tegen Kerkelijke Gemeenschappen van monotheïstische godsdiensten in het algemeen. Dat komt omdat ik een afkeer heb van ‘groepen’ mensen die op basis van hun eigen levensovertuiging andere mensen de les menen te moeten lezen, of nog erger : hun vrijheden menen te moeten inperken.
Ik ben een strijder voor het recht op vrije meningsuiting, dat absoluut. Om Sartre (Fortuyn 😉 ) te citeren:

“Ik vind Uw mening verwerpelijk maar ik zal er tot aan de dood voor vechten dat U hem mag verkondigen”

Christenen, Joden, Moslims, Boeddhisten, eigenlijk iedereen mag van mij zeggen wat ze denken en/of vinden. Ook Scientology? Ja, ook Scientology. Zolang ze het maar bij hun mening laten zal je mij niet horen. Of lezen 😉

Maar ik heb een groot probleem met de Church of Scientology. Zo groot, dat ook ik nu eindelijk uit de kast kom sympathisant van Anonymous. Anonymous? Wat is dat?

Iets meer dan een jaar geleden kwam er een video uit van Tom Cruise (misschien wel één van de bekendste aanhangers van Scientology) waarin hij ondermeer zegt dat Scientology aanhangers experts zijn op het gebied van begeleid afkicken, dat de psychiatrie één grote leugen is en dat de wereld beter af zou zijn als Scientology de enige religie zou zijn. Deze video verscheen in een korte tijd op veel verschillende websites, voornamelijk vanwege (en ik quote)de “manic-looking” Tom Cruise “gush[ing] about his love for Scientology” (bron : the times). De video werd legendarisch op het internet, veel jonge mensen kwamen niet meer bij om de manier waarop Cruise helemaal los ging over zijn religie.… Lees gerust door

Nerd-rage

“[naam van groot webhostingbedrijf] met [mijn naam] , goedemorgen!”

“Goedemorgen, je spreekt met Henk uit Schubbekutteveen. Mijn saait leg eruit!”

“Dat is niet zo mooi meneer, heeft U even een klantnummer en/of domeinnaam voor mij, dan ga ik even in mijn systeem kijken!”

Hier valt meestal een stilte waarin Henk uit Schubbekutteveen tussen zijn papieren begint te zoeken. Inmiddels pak ik mijn stressballetje en begin er zachtjes in te knijpen..

“wee wee wee punt mijnachterlijkecaviasitewaargeenhondooitnaarkijkt punt en el”

“Dankuwel meneer, ik zoek U even op in de database. Oh, ik zie het al. U heeft factuurnummer 78979 niet voldaan, en die staat al meer dan twee maanden open dus hebben wij de site offline gehaald om Uw aandacht te trekken.”

Hier valt meestal een geschokte stilte (die ik voor mij zelf opvul door even met mijn stressballetje te spelen), die vervolgens meestal doorbroken wordt door een opmerking in de trant van

“En daarvoor halen jullie mijn saait (niemand kan dat woord fatsoenlijk uitspreken? WTF) offline? DAT KAN ECHT NIET! WETEN JULLIE WEL HOEVEEL BEZOEKERS IK MISLOOP? IK EIS SCHADEVERGOEDING! PLAATS DAT DING METEEN WEER TERUG!”

Op dit punt slaak ik meestal een hoorbare, diepe zucht. Oh God nee, niet weer die discussie.

“Meneer, mag ik U even wijzen op onze algemene voorwaarden waar U mee akkoord gegaan bent toen U een wettelijke overeenkomst betreffende de dienstverlening van ons aan U aanging? Daarin staat duidelijk omschreven dat wij ons het recht voorbehouden om de dienstverlening al dan niet tijdelijk te onderbreken als U Uw betalingsverplichtingen niet nakomt. Het spijt mij dat dit U zo persoonlijk lijkt te raken, en ik snap dat het vervelend is, maar wij staan hierin volledig in ons recht. Ik kan en mag de site pas weer online plaatsen vanaf het moment dat de betaling op onze rekening is bijgeschreven”

Hier volgt onvermijdelijk een bullshit verhaal over waarom Henk uit Schubbekutteveen dik 2 maanden ( 3 herinneringen) te laat is met betalen.… Lees gerust door

Bill Hicks – Weer een dode held

Vandaag is de sterfdag van Bill Hicks, mijn favoriete standup comedian aller tijden.

Held.

The world is like a ride at an amusement park, and when you choose to go on it, you think it’s real, because that’s how powerful our minds are. And the ride goes up and down and round and round and it has thrills and chills and it’s very brightly colored and it’s very loud. And it’s fun, for a while.

Some people have been on the ride for a long time, and they begin to question: ‘Is this real? Or is this just a ride?’ And other people have remembered, and they come back to us and they say ‘Hey! Don’t worry, don’t be afraid – ever – because… this is just a ride.’

And we kill those people.

‘Shut him up! We have a lot invested in this ride! Shut him up! Look at my furrows of worry; look at my big bank account, and my family. This has to be real.’

It’s just a ride. But we always kill those good guys who try and tell us that – ever notice that? – and we let the demons run amok. But it doesn’t matter, because… it’s just a ride, and we can change it any time we want.

It’s only a choice.
No effort.
No worry.
No job.
No savings and money.

Just a choice, right now, between fear and love.
The eyes of fear want you to put bigger locks on your door, buy bigger guns, close yourself off…The eyes of love, instead, see all of us as one.

Here’s what we can do to change the world, right now, into a better ride. Take all that money we spend on weapons and defense each year and, instead, spend it feeding, clothing and educating the poor of the world, which it would do many times over – not one human being excluded – and we can explore space together, both inner and outer, forever.
Lees gerust door

Regen

Zwijgend keken wij elkaar aan, terwijl de regen op ons neerdaalde.

“Is dit het dan?”

Haar ogen boorden smekend in de mijne, alsof ik de enige was die het verlossende woord kon spreken.

“Ja”

Antwoordde ik met meer zelfvertrouwen in mijn stem dan ik daadwerkelijk van binnen voelde.

“Ik weet niet waarom, maar wij maken elkaar alleen maar gek. Ik houd van je, oprecht en volledig, dit heb ik nog nooit eerder gevoeld. Niet zo, niet als bij jou. Jij bent zo..jij bent alles. Als wij bij elkaar zijn, is er geen ik en jij meer. Er is alleen maar een wij. En ondanks dat doe ik niets anders dan je omlaag trekken. Misschien kan ik deze liefde gewoon niet aan, terwijl ik er mijn hele leven zo waanzinnig naar verlangt heb. Dat doet pijn, maar ik kan en wil je dit niet meer langer blijven aandoen. Dit is verkeerd..Jij zal zonder mij gelukkiger zijn dan je met mij ooit zou kunnen worden, en juist dat maakt het voor mij ‘makkelijk’ om te doen wat ik nu doe.”

Hier brak mijn stem. Mijn tranen begonnen zich te vermengen met de over aanwezige regen, en ik voelde hoe mijn lijf oncontroleerbaar begon te schokken.

Zij zweeg, en keek mij alleen maar recht in mijn ogen aan. Misschien probeerde ze te peilen wat er in mijn hoofd omging om zo haar eigen reactie te kunnen bepalen. Innerlijk kromp ik ineen onder haar indringende blik. Geen geheimen mogelijk, zoals altijd.

“Geloof je dit echt? En je weet hoe ik het bedoel!”

Weer die onderzoekende felblauwe ogen die dwars door mij heen keken. Soms deden ze fysiek pijn..

“Ja. Het is nu klaar. Deze waanzinnige karmische dans moet hier en nu stoppen, het is genoeg geweest. Voor nu en altijd. Het moet ophouden!”

Ik schreeuwde het laatste woord en ik zag haar terugdeinzen van de heftige emotie in mijn stem.… Lees gerust door

Ome Baer is dood

Mijn eerste herinnering aan ome Baer en tante Mia (mijn Peet oom en tante, naar goed RK gebruik) gaat ver, heel ver terug. Ik denk dat ik een jaar of vijf was, en ik kan mij herinneren dat wij in de tuin zaten bij het voor mij zo vertrouwde huis in Sint Odiliënberg. Ze leken altijd heel gelukkig samen, vol van een diepe liefde en vertrouwen.

Die eerste herinnering is een fijne, zoals ik eigenlijk alleen maar fijne herinneringen met mij mee draag aan mijn favoriete oom en tante. Het was kermis in het dorp, en ik werd met een groot stuk vlaai (hey, Limburg remember?) naar de botsauto’s gestuurd. Deze waren namelijk eigendom van een achterneef van mij (wist ik veel).

In ruil voor het stuk vlaai ontving ik een passkey voor de botsauto’s, en ik kon de hele middag gratis mijn rondjes blijven draaien op de baan. Dit bleek niet geheel de bedoeling te zijn geweest van zowel mijn oom en tante als mijn ouders, die een half uur later licht geschrokken kwamen kijken waar ik uithing. Om de één of andere reden vonden zij het niet kunnen dat een vijf jarige alleen in de botsauto’s bleef rondrijden, maar omdat ze zagen hoeveel plezier ik er aan beleefde gaven ze schoorvoetend toe, op voorwaarde dat de eigenaar oplette.

Vanaf dat moment werd het middagje botsauto rijden een jaarlijks terugkerend ritueel voor mij waar ik reikhalzend naar uitkeek. Misschien nog wel meer dan naar mijn verjaardag of Sinterklaas. Iedere keer als ik een middag lang mijn rondjes draaide voelde ik mij de koning te rijk, heer en meester over de botsauto’s. En voor even vergat ik de narigheid die rond die leeftijd in mijn leven kwam.

In de jaren erna bleven tante Mia en ome Baer een constante, stabiele factor in mijn leven.… Lees gerust door

Verandering

Het leren verandert ons, het doet wat alle voeding doet, die evenmin alleen maar ‘in stand houdt’ — : zoals de fysioloog weet. Maar in het diepst van onszelf, helemaal ‘daar onderin beneden’, is iets dat niet voor lering vatbaar is, een brok graniet van geestelijk fatum, van voorbeschikte beslissingen en antwoorden op voorbeschikte, uitgelezen vragen. Bij ieder kardinaal probleem voert een niet voor verandering vatbaar ‘dat ben ik’ het woord . . . We vinden nu en dan zekere oplossingen voor problemen, die ons zeer plausibel voorkomen; misschien noemen we ze voortaan onze ‘overtuigingen’. Later… zien we er slechts stappen op de weg naar zelfkennis in, wegwijzers naar het probleem dat wij zijn — of juister, naar de grote domheid die we zijn, naar ons geestelijk fatum, naar het niet voor lering vatbare dat zich helemaal ‘onderin’ bevindt.

(Nietzsche, ‘Voorbij goed en kwaad’)

I’ve watched you change
Into a fly
I looked away
You were on fire

I watched a change
In you
It’s like you never
Had wings
Now you feel
So Alive
I’ve watched you change

I took you home
Set you on the glass
I pulled off your wings
Then I laughed

I watched a change
In you
It’s like you never
Had wings
Now you feel
So alive

I look at the cross
Then I look away
Give you the gun
Blow me away

I’ve watched a change
In you
It’s like you never
Had wings
Now you feel
So Alive

I’ve watched you change
Now you feel Alive
You Feel Alive
I’ve watched you change
It’s like you never

Had wings

Deftones – Change (In the house of flies)

Tussen fantasie en werkelijkheid

We moeten wennen aan een wereld waarin fantasie en werkelijkheid steeds moeilijker van elkaar te onderscheiden zijn..

Zomaar een zin die vanavond bij de VPRO langs kwam zetten en die.. bleef hangen.

Deze man heeft echt een heel erg boeiend verhaal over het vervagen van de grens tussen de realiteit zoals wij die (als de Mens) in het verleden kenden, en de realiteit zoals wij die nu kennen. Hij stelt dat wij als individu zo erg overspoelt worden met indrukken, uitingen, abstracties, een beeldvorming die niet objectief meer is. Uiteraard is dit iets van alle tijden (het hebben van een mening/visie hoort immers bij de mens) maar het is nog nooit eerder zo alles overheersend en alom aanwezig geweest. Bijna iedere seconde van je dag breng je door met consumeren, dringen zich niet natuurlijke prikkels aan je op. En omdat die prikkels niet puur en zuiver , oprecht zo je wil, zijn geven ze een beeld van de realiteit dat niet accuraat is. Maar, wij doen als collectief gezien wel alsof dat onechte beeld van de werkelijkheid de werkelijkheid is. Als er al zoiets bestaat als de werkelijkheid , persoonlijk neig ik meer naar de stelling dat de werkelijkheid gezien moet worden als een puur abstracte (ja ik ben mij bewust van contradictie die besloten ligt in mijn stelling) staat van onvervuld potentieel. Beter : potentieel dat er op wacht om reëel te worden.

Bekijk het filmpje eens zou ik zeggen, de man heeft een punt. En dat punt stemt tot nadenken, en nadenken..is Goed. Vaak. Meestal.

Uitgang

Scheppen, het geschapene liefhebben en het toch vernietigen : deze drie noemen wij het leven.

(Menno ter Braak)

Verandering is niet alleen noodzakelijk en onvermijdelijk, het is ook Goed. Het is logisch dat deze voortdurende verandering weerstand en dus pijn met zich meebrengt. Je schept, je hebt lief, je vernietigt. De les, en dit is misschien wel de zwaarste les die het leven te leren heeft, is om deze drie gezamenlijk te aanvaarden als zijnde even waardevol.

Deze triade kom je overal in je leven tegen, het is bijna de perfecte analogie voor het leven zelf. Elk van deze stappen is strikt noodzakelijk, een oneindige lus van oorsprong, vervulling,bestemming.Geboren worden, Leven, Sterven. Big Bang, expansie, einde. Misschien is dit stiekem wel de oorsprong van de heilige drie-eenheid van het Christendom..

Het is één ding om dit op abstract nivo te kunnen begrijpen en ervaren, het daadwerkelijk accepteren en integreren in je dagelijks bewustzijn is een tweede.
Vooral de laatste stap, het doelbewust en zonder valse gevoelens van spijt of rouw afscheid nemen van het object van je Liefde (of dat nu een persoon, ding of abstract begrip is) is er één die vaak gepaard gaat met een diepe onzekerheid en/of angst. Het is de hang naar het oude en vertrouwde die je hierbij dwars zit. Ja, het is zwaar om oude structuren ‘zomaar’ op te geven en te kiezen voor een radicaal andere weg. (De Toren uit de Tarot lijkt ook naar dit proces te verwijzen).

Deze les kon wel eens één van de meest belangrijke uit mijn leven blijken te zijn, en ik bestudeer hem nog iedere dag 😉 Ja, als je vruchtbare landbouwgrond wil hebben zal je eerst het bos tot aan de grond toe moeten afbranden, in deze destructie zit immers de kiem voor de volgende cyclus. De as van alle bomen vormt immers de perfecte onderbodem voor het nieuwe gewas.… Lees gerust door

Red de Paddo


We’re playing with half a deck as long as we tolerate that the cardinals of government and science should dictate where human curiousity can legitimately send its attention and where it can not. It’s an essentially preposterous situation. It is essentially a civil rights issue, because what we’re talking about here is the repression of a religious sensibility. In fact, not a religious sensibility, the religious sensibility. Not built on some con game spun out by eunichs, but based on the symbiotic relationship that was in place for our species for fifty thousand years before the advent of history, writing, priestcraft and propaganda. So it’s a clarion call to recover a birthright.

Terence Mckenna , “Non-Ordinary States Through Vision Plants” (1988)

Fuck you! kabinet Balkende, fuck you Ab Klink en fuck you Hirsch Balin, fuck you!!!! Er is  in dit land een grondrecht en dat heet “vrijheid van godsdienst” en niet “vrijheid van de door de staat goedgekeurde godsdiensten”. Nou ja, dat hadden we dus. Niet alleen dat grondrecht is mij ontnomen, maar de ministers van volksgezondheid en justitie hebben in hun oneindige wijsheid besloten dat men ALLE rapporten van speciaal daarvoor ingehuurde experts (kosten : enkele tonnen….) maar gewoon naast zich gaat leggen omdat een goede christenhond met de bijbel in de hand nu eenmaal meer kennis van zaken heeft dan een expert. Blijkbaar..
Ik citeer even uit het rapport van Cam :
Het Coördinatiepunt Assessment en Monitoring nieuwe drugs (CAM) heeft in 2007 op verzoek van Minister Klink een vernieuwd onderzoek gedaan naar de risico’s van Paddo’s. [7] De minister vroeg deze commissie van experts om dit maal specifiek te kijken naar het onvoorspelbare karakter van paddo’s in samenhang met de hallucinogene werking. Het rapport is veel uitgebreider dan het rapport in 2000. De CAM schat de risico’s niet significant anders in dan in het risicoschattingsrapport paddo’s 2000: de risico’s worden zelfs iets lager ingeschat dan in 2000.Lees gerust door

RE: Evolutie

Terence McKenna is al sinds de jaren ’90 een held van mij geweest, ik heb ook verschillende boeken van hem in mijn kast staan. Ik zou veel over beste man kunnen schrijven (en ga dat op een goede dag misschien ook nog wel eens doen), maar voor nu volsta ik even met deze post..

If the truth can be told so as to be understood, it will be believed…

Human history represents such a radical break with the natural systems of biological organization that preceded it, that it must be the response to a kind of attractor, or dwell point that lies ahead in the temporal dimension.


Persistently Western religions have integrated into their theologies the notion of a kind of end of the world, and I think that a lot of psychedelic experimentation sort of confirms this intuition, I mean, it isn’t going to happen according to any of the scenarios of orthodox religion, but the basic intuition, that the universe seeks closure in a kind of omega point of transcendance, is confirmed, it’s almost as though this object in hyperspace, glittering in hyperspace, throws off reflections of itself, which actually ricochet into the past, illuminating this mystic, inspiring that saint or visionary, and that out of these fragmentary glimpses of eternity we can build a kind of map, of not only the past of the universe, and the evolutionary egression into novelty, but a kind of map of the future, this is what shamanism is always been about, a shaman is someone who has been to the end, it’s someone who knows how the world really works, and knowing how the world really works means to have risen outside, above, beyond the dimensions of ordinary space, time, and casuistry, and actually seen the wiring under the board, stepped outside the confines of learned culture and learned and embedded language, into the domain of what Wittgenstein called “the unspeakable,”

the transcendental presense of the other,

which can be absanctioned, in various ways, to yield systems of knowledge which can be brought back into ordinary social space for the good of the community, so in the context of ninety percent of human culture, the shaman has been the agent of evolution, because the shaman learns the techniques to go between ordinary reality and the domain of the ideas, this higher dimensional continuum that is somehow parallel to us, available to us, and yet ordinarily occluded by cultural convention out of fear of the mystery I believe, and what shamans are, I believe, are people who have been able to de-condition themselves from the community’s instinctual distrust of the mystery, and to go into it, to go into this bewildering higher dimension, and gain knowledge, recover the jewel lost at the beginning of time, to save souls, cure, commune with the ancestors and so forth and so on.… Lees gerust door

De zesde colonne van schapenhoeders-fetisjisten

Hoe kan het dat zowel de politiek als de mainstream media zich alleen maar druk lijken te maken om religieus extremisme zolang het om niet Christenen gaat? Veel dichter bij huis is er ook een duidelijke opmars van Christen-extremisten merkbaar, zowel in de politiek als erbuiten. Wij hebben in dit land een scheiding van Kerk en Staat, en toch krijgt de Christen-lobby (aanvoerders : CDA / ChristenUnie) het voor elkaar om zich te bemoeien met (bijvoorbeeld) de koopzondag . Is een winkel verplicht om hier aan mee te doen? Nee. Waarom meent de politiek het dan noodzakelijk om deze openstelling dagen aan banden te leggen? Op basis waarvan? Juist ja..de heilige Zondagsrust. Nevermind dat de groep van niet practiserende en ongelovige Nederlanders groter is dan de wel gelovige tegenhangers…de zondagsrust dient geëerbiedigd te worden! Wederom een voorbeeld van de arrogantie van de gemiddelde Christen, want waarom zou IK mij, als ongelovige zijnde, moeten aanpassen aan de regels die de aanhangers van een gaar & achterhaald sprookjesboek zichzelf zo nodig willen opleggen? Het is niet mijn God!

Vandaag heb ik iets gelezen waarvan de stoom zo ongeveer mijn oren uitkwam, en ik kan het niet nalaten om dit artikel even met jullie te delen :Nederlandse biologen ergeren zich aan de wijzigingen die de Nederlandse publieke omroep EO aanbrengt in aangekochte natuurdocumentaires van de BBC. Verwijzingen naar de evolutietheorie poetst de Evangelische Omroep consequent weg. Universitair hoofddocent Gerdien de Jong van evolutionaire populatiebiologie nam het initiatief tot een petitie aan de BBC, die inmiddels door 379 collega’s is ondertekend.“Biologen wisten al jarenlang dat de EO aan die BBC-documentaires morrelde. Dus kijken vakgenoten deze programma’s bij de Belg of op de BBC. Verder deed nooit iemand er wat aan. Dit voorjaar echter las ik dat EO-man Andries Knevel in een christelijk blaadje had geschreven dat hij een lijst wilde opstellen van anti-evolutiewetenschappers.… Lees gerust door

Guifarhero

Destiny, Destiny protect me from the world
Destiny, hold my hand protect me from the world

Here we are, with our running and confusion
And I don’t see no confusion anywhere

And if the world does turn, and if London burns
I’ll be standing on the beach with my guitar
I want to be in a band, when I get to heaven
Anyone can play guitar
And they won’t be a nothing anymore

Grow my hair, Grow my hair I am Jim Morrison
Grow my hair, I wannabe wannabe wannabe Jim Morrison

Here we are with our running and confusion
And I don’t see no confusion anywhere

And if the world does turn, and if London burns
I’ll be standing on a beach with my guitar
I want to be in a band, when I get to heaven
Anyone can play guitar
And they won’t be a nothing anymore
Radiohead – Anyone can play guitar (Pablo Honey)

Mijn belofte uit Zweden ingelost 🙂