Sandmonkey

Iedere revolutie kent zijn helden, de meeste anoniem. In Egypte zijn er misschien wel tienduizenden, sommigen met gezicht, sommigen met alleen een naam.

Sandmonkey is er daar 1 van. Een jonge Egyptenaar die de onderdrukking, de armoede, de uitzichtloosheid en de ellende van het dagelijks leven zat is, en die bereid is om zijn leven in de waagschaal te leggen terwijl hij doet waar hij in gelooft. Hij is een van de meest opvallende twitteraars en bloggers van de afgelopen week, mede door zijn uitstekende beheersing van de engelse taal en zijn goed geschreven artikelen en updates.Vanmiddag is hij opgepakt, in elkaar geslagen, zijn spullen vernielt. Na uren te zijn vastgehouden is hij inmiddels (godzijdank) weer opgedoken, sommige van zijn vrienden waren helaas niet zo gelukkig..

Een blog van de frontlinie :


Thursday, 3 Feb 2011

Egypt, right now!

I don’t know how to start writing this. I have been battling fatigue for not sleeping properly for the past 10 days, moving from one’s friend house to another friend’s house, almost never spending a night in my home, facing a very well funded and well organized ruthless regime that views me as nothing but an annoying bug that its time to squash will come. The situation here is bleak to say the least.

It didn’t start out that way. On Tuesday Jan 25 it all started peacefully, and against all odds, we succeeded to gather hundreds of thousands and get them into Tahrir Square, despite being attacked by Anti-Riot Police who are using sticks, tear gas and rubber bullets against us. We managed to break all of their barricades and situated ourselves in Tahrir. The government responded by shutting down all cell communication in Tahrir square, a move which purpose was understood later when after midnight they went in with all of their might and attacked the protesters and evacuated the Square.
Lees gerust door

Ondertussen bij de buren

Het blijft fantastisch om te horen hoe kinderen de meest compexe situaties van alle franje kunnen ontdoen en weten terug te brengen tot de pure essentie van de onderliggende kwestie, zonet op Radio 1 echt een schoolvoorbeeld!

Verslaggever staat bij de Egyptische ambassade in NL, en vraagt aan een aantal demonstranten waarom ze er staan. Achtereen volgens een oudere man (‘tirannie’) , een studente (bevlogen, idealistisch  verhaal) en een jongetje van een jaar of vijf.

Verslaggever: ” En waarom sta jij hier vandaag?”

Jongetje : ” Omdat Mubarak stom is!”

Mijn dag kan niet meer stuk 🙂

Beeld van de dag :