Papa

Ik herinner mij hoe je mij op je schouders droeg en het voelde alsof de wereld aan mijn voeten lag
Ik herinner mij hoe ik net zo wilde zijn als jij
Ik herinner mij je grote handen om die van mij
Ik herinner mij de eerste keer fietsen zonder wieltjes en hoe je mij opving
Ik herinner mij zwemlessen en de eerste keer in zee
Ik herinner mij de geur van Old Spice op je wangen
Ik herinner mij hoe je achter het stuur zat richting Frankrijk
Ik herinner mij hoe je stiekem achter mijn doel stond te kijken als ik een belangrijke wedstrijd had
Ik herinner mij hoe je mij in bescherming nam tegen mijzelf toen het nodig was
Ik herinner mij hoe vaak je mij uit de ellende gevist hebt
Ik herinner mij iedere keer dat je je zorgen maakte om mij
Ik herinner mij je hulp en … Lees gerust door

Realisatie

Zoals zo vaak als ik er even doorheen zit vind ik mijzelf terug bij het graf van mijn moeder. Na bijna drie jaar begint het zo langzamerhand op te gaan in de omgeving, iets waar mijn vader moeite mee heeft maar waar ik de schoonheid van inzie. Pa heeft denk ik meer behoefte aan..een Plek. Een markering. Een monument dat zegt “hier ligt Zij. Moeder, echtgenote, mens. Ze liet de wereld een stukje mooier achter dan hij was toen ze hem aantrof”.
Niets van dat alles op de natuurbegraafplaats. Een maaskei (inherent aan de omgeving, de hele provincie ligt vol met die dingen) en een eenvoudig houten bordje gemaakt van een boomstam. En een laatste rustplaats die overwoekert is met planten die daar grotendeels door mij geplant zijn.

Ik ga op de vochtige grond zitten met mijn rug tegen een boom terwijl ik in mijn hoofd een monoloog afsteek tegen … Lees gerust door

Sproetje

Ik denk opeens weer vaak aan je, misschien omdat het zoveel regent de laatste tijd. De regen was immers van ons. Of misschien waren wij wel juist van de regen.
Stiekem weet ik hoe het met je gaat, je bent gelukkig getrouwd en je hebt twee kinderen. Je bent nog even mooi als toen, nee: het moederschap heeft je mooier gemaakt. Je straalt.

Je bent gestopt met roken, en je hebt een nieuwe baan. Niets dat met je studie te maken heeft, dat vind ik spijtig. Je was zo trots als promovendus.
Je bent nog altijd bij hem, en dat doet mij goed. Toen onze niet-relatie opeens veranderde in een niet-vriendschap was dat dus niet voor niets.

Een deel van mij wil weer eens contact opnemen, ook al is het nu ruim tien jaar later. Om je te laten weten dat ik nog steeds, na al die tijd – als … Lees gerust door

Door de spiegel – gebroken glas

“She generally gave herself very good advice, (though she very seldom followed it).”
Through the looking glass and what Alice found there –
Lewis Carroll

Woensdagavond, half negen. Ik schenk mijzelf wat water in en hef de mok omhoog richting raam. “Proost, waar je ook moge zijn. Wat je ook aan het doen bent..Ik hou van je”.. Mijn stem breekt, melodrama kent zo zijn prijs. De vloeistof verdwijnt met een kleine slokjes in mijn keel en baant zich via mijn slokdarm langzaam een  weg omlaag richting mijn maag – en plots is daar dat bekende ‘ploink’ geluid. Dat geluid waar ik zo van ben gaan houden omdat ik het met jou associeer. Ik weet meteen dat jij het moet zijn, en grijp mijn telefoon.

“Mis je”

Mijn hart schiet naar mijn keel. Twee woorden, alomvattend in hun eenvoud. Veel ruimte voor interpretatie..even voel ik de grauwe sluier weer over mijn … Lees gerust door

Puscifer: Man op de maan

Day gives way to night
On the storefront mannequins
The audience with Mona Lisa grins
Moonlight builds emotion
As the players scuttle in
Pull the curtain back and let the show begin

Tiny Monsters‘  ,  Puscifer


Puscifer is het soloproject van Maynard Keenan, bekend als frontman van Tool en A perfect circle. Het is meer dan alleen een gefrustreerde rockzanger die zo nodig een soloalbum wil uitbrengen van nummers die zijn afgekeurd door zijn ‘ echte’  band – of misschien ook wel niet. Feit is dat geen enkel project of nummer waar hij ooit zijn stem aan heeft verbonden verder van eerder genoemde bands af staat dan Puscifer, en dan niet alleen omdat de scheurende gitaren nagenoeg compleet ontbreken. Interessant is dat juist het enige raakvlak tussen bijvoorbeeld Tool en Puscifer (te weten de theatrale liveshows) tevens laten zien hoe zeer ze van elkaar verschillen. Tool heeft een … Lees gerust door

Security specialist versus ongewassen nerds : wie wint?

Er was eens, niet zo lang geleden, in een land hier ver vandaan een snelle zakenjongen ; Arron Barr was zijn naam. Deze snelle jongen was het type zakenman en ‘security expert’ waar sommige mensen instinctmatig een hekel aan hebben : veel praten, hippe bewoordingen en een overdosis aan geliktheid. Aaron had echter een hele grote beperking : Hij dacht heel slim en goed te zijn terwijl hij dat helemaal niet was.

Zie je deze ietwat arrogante gezichtsuitdrukking?

Die heeft hij inmiddels niet meer.

Aaron werke voor een gespecialiseerd beveiligingsbedrijd, HBGary Federal. Van hun website :

The cyber world has grown out of control. State and national law enforcement mechanisms are not equipped to deal with the rapidly evolving threat. The complexity of information systems has far exceeded the ability to secure them, while reliance on these systems has only increased. HBGary has an intimate understanding of this problem; Lees gerust door

Grot

Men dient zich een grote grot voor te stellen, die met de buitenwereld verbonden is door een gang met een dusdanige lengte dat er geen daglicht in de grot valt. Er zit een rij gevangenen met hun rug naar de ingang, en ze kijken naar de achterwand van de grot. Hun ledematen en halzen zijn zo vastgeketend, dat ze hun hoofden niet kunnen bewegen en noch elkaar, noch zichzelf kunnen zien. Dit betekent dat ze alleen de wand voor zich kunnen waarnemen. Zo hebben ze hun hele leven gezeten en kennen niets anders.

Achter hen bevindt zich een vuur. Tussen hen en dat vuur staat een blokkade in de vorm van een muur, die zo hoog is als een mens. Aan de andere kant van die muur lopen mensen met allerlei dingen op hun hoofd, waaronder stenen en houten figuren van mensen en dieren, heen en weer. De schaduwen van Lees gerust door

Er bestaan geen problemen, alleen nog niet gevonden oplossingen

I miss you, John.

27 years later, I still wish I could turn back the clock to the Summer of 1980. I remember everything – sharing our morning coffee, walking in the park together on a beautiful day, and seeing your hand stretched to mine – holding it, reassuring me that I shouldn’t worry about anything because our life was good.

I had no idea that life was about to teach me the toughest lesson of all. I learned the intense pain of losing a loved one suddenly, without warning, and without having the time for a final hug and the chance to say, “I love you,” for the last time. The pain and shock of that sudden loss is with me every moment of every day. When I touched John’s side of our bed on the night of December 8th, 1980, I realized that it was still warm. That … Lees gerust door

Scientology, de Vrijheid van Meningsuiting en de Rechtspraak

In het verleden heb ik al eerder over Scientology geschreven, en het moge inmiddels duidelijk zijn waarom deze levensovertuiging (….) in mijn ogen niets anders is dan een verkapt spiritueel pyramidespel waarvan op zijn minst een aantal van de leidinggevenden zich te buiten gaat aan machtsmisbruik, uitbuiting, misbruik van het gerechtelijk apparaat, manipulatie en sektarisch gedrag in het algemeen. Dat mag ik zeggen en schrijven in dit land, omdat het mijn persoonlijke mening is. Die mening heb ik gevormd op basis van mijn eigen ervaringen , maar vooral ook door mij te informeren en na te denken over wat die informatie die zo vrijelijk beschikbaar is op het internet lijkt te impliceren.

Ook mijn betrokkenheid bij Anonymous (de organisatie die geen organisatie is maar een los verbond van gelijkgestemden) moge inmiddels bekend zijn. Hoewel je dus eigenlijk niet van betrokkenheid kan spreken omdat er in wezen niets is om betrokken … Lees gerust door

Boos

De tweede man van het Vaticaan zegt dat de misbruikschandalen binnen de Rooms-Katholieke Kerk te maken hebben met homoseksualiteit en niet met het celibaat.Kardinaal en staatssecretaris Bertone liet weten dat wetenschappelijk onderzoek dat heeft uitgewezen.

“Veel psychiaters en psychologen hebben aangetoond dat er geen relatie bestaat tussen het celibaat en pedofilie, maar mij is verteld dat ander onderzoek laat zien dat er een relatie bestaat tussen homoseksualiteit en pedofilie”, zei hij.

Bertone deed zijn uitspraken tijdens een bezoek aan de Chileense stad Santiago. Daar werd met verbijstering gereageerd op zijn visie.

Goed, even een korte blik op wie meneer Bertone eigenlijk is binnen de Paapse organisatie structuur :
Het Staatssecretariaat van de Heilige Stoel is tegenwoordig het belangrijkste centrale orgaan van de Romeinse Curie. Aan het hoofd staat de kardinaal-staatssecretaris, anno 2009 kardinaal Tarcisio Bertone. Deze functie wordt vaak vergeleken met die van eerste minister van een land, maar is Lees gerust door

De (on)mogelijkheden van een eiland

Afgelopen September ben ik voor het eerst in ruim 17 jaar tijd terug gegaan naar S’illot, een Mallorcaans kustdorpje. Ik ga verder niemand vermoeien met mijn vakantie verhalen (hoewel mij van het hart moet dat Mallorca zoveel méér te bieden heeft dan ‘zuipen en strandhangen, fuck die shit); maar ik heb tijdens mijn vakantie dus onder andere de tijd genomen om weer eens écht te lezen. Eén van de boeken die ik bij mij had (op aanraden van iemand) was ‘de mogelijkheden van een eiland‘ van Michel Houellebecq.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk was, het is absoluut een aanrader voor mensen die laten we zeggen ‘Brave new World’ van Huxley kunnen waarderen. Ik ga verder niets verklappen over het plot (dat zou zonde zijn) maar de schrijver weet op basis van een hedendaagse werkelijkheid en een desolaat toekomstbeeld enkele grote vragen op … Lees gerust door

Over de liefde en roken

Je komt wel eens van die teksten tegen die je uit het niets stevig weten te raken. Dit is er zoeen:

Years later, we bumped into each other at the club. She was waiting for me, really, but I didn’t mind. There will always be something about her that just kills me, and she knows it. Is that why she’d come? What do I care? I’d been lonely for too long. When she saw me, she took one final puff from her cigarette, then stamped it out and looked up at me — hopefully, and a little afraid. So I said ‘Hey’, as though nothing had gone down. As the we’d parted only moments ago. As though..as though…I said ‘hey’ and she smiled back to me. Then arm-in-arm we marched right to my bed.

God, how I loved her.

I thought there must be some hope, some way, some future
Lees gerust door

De vrouw en haar hondje

Ik liep door het donker naar huis, enigzins vermoeid en verdrietig. Pepper liep op z’n dooie gemak naast mij, af en toe stilhoudend om een struik of boom te besnuffelen. Opeens hoorde ik aan de overkant van de straat hakjes driftig klik klakken, de eigenaresse had duidelijk wat ik niet anders kan omschrijven dan een ‘kittig’ loopje.

Klik klak,klik klak, klik klak. Pauze. Diepe zucht. Klik klak klik klak klik..Pauze. Wederom een diepe zucht. Ik keek naar de overkant en zag een vrouw van ongeveer mijn leeftijd die een jonge Labrador aan het uitlaten was. De hond was duidelijk bang en onzeker, hij liep iedere keer een paar meter door en ging dan liggen, in afwachting van wat komen ging.
Dit leek bij de vrouw nogal wat frustratie op te wekken, ze oogde redelijk boos en haar loopje tussen de verplichte tussenstops door werd steeds driftiger. Het geluid van haar … Lees gerust door

Scientology, machtsmisbruik, sekte, intimidatie, hoax, slechte sciencefiction (nog steeds)

Hoewel de Nederlandse tak van Anonymous zo goed als verdwenen lijkt te zijn (verdwenen? neeee.. underground 😉 ) zijn de protesten in het buitenland nog altijd vaste prik,met soms hilarische foto’s en filmpjes als bijwerking. Ik blijf mij echt iedere keer opnieuw bescheuren om de volslagen absurde manier van protesteren die Anonymous er op na weet te houden (het is een verademing in een wereld die verscheurd lijkt te worden door geweld en haat), het is bijna een real life Monty Python sketch geworden. Materiaal van een ‘raid’ (De sekte hield een demonstratie tegen ‘de misstanden in de psychiatrie’ tijdens de psychiatrist convention in San Francisco, en Anonymous..ach ja kijk zelf maar):

De demonstratie zelf was een perfect voorbeeld van de manier waarop Scientology zich naar de buitenkant toe opstelt als een volstrekt redelijke beweging die misstanden in de openbaarheid wil brengen.Stop drugging our children, welk verstandig mens is het … Lees gerust door

Toeval of intimidatie?

(een ongeplande follow-up van twee posts hieronder)

Je loopt naar je brievenbus, maakt hem open en dan ligt er dit op je te wachten (ondanks je NEE sticker):

Oh crap, spam. Fijn, klote Jehova’s..
Om de één of andere reden sloeg ik de folder open op de trap. Wat schetst mijn FUCKING verbazing :

Jawel, een folder van Scientology.

Voor de mensen die mij nog niet zo lang (of helemaal niet) kennen : ik heb het al eerder aan de stok gehad met deze geloofsgemeenschap die naar mijn mening niet meer is dan een veredelde sekte (en pyramidespel, waarover in een volgende post meer). Op mijn oude blog ging ik jaren geleden al regelmatig “los” tegen hen, en ik heb sinds kort inderdaad de handschoen weer opgenomen. Indertijd (ik woonde toen nog in Hilversum) heb ik er zelfs één aan de deur gehad die niet zo heel erg subtiel was … Lees gerust door

Anonymous versus Scientology

You don’t get rich writing science fiction. If you want to get rich, you start a religion.

Ron L. Hubbard, oprichter van Scientology

Ik heb mij op het internet in het verleden regelmatig negatief uitgelaten over sommige volgelingen van de Christus, en meer in het bijzonder tegen Kerkelijke Gemeenschappen van monotheïstische godsdiensten in het algemeen. Dat komt omdat ik een afkeer heb van ‘groepen’ mensen die op basis van hun eigen levensovertuiging andere mensen de les menen te moeten lezen, of nog erger : hun vrijheden menen te moeten inperken.
Ik ben een strijder voor het recht op vrije meningsuiting, dat absoluut. Om Sartre (Fortuyn 😉 ) te citeren:

“Ik vind Uw mening verwerpelijk maar ik zal er tot aan de dood voor vechten dat U hem mag verkondigen”

Christenen, Joden, Moslims, Boeddhisten, eigenlijk iedereen mag van mij zeggen wat ze denken en/of vinden. Ook Scientology? Ja, ook Scientology. Zolang … Lees gerust door

Bill Hicks – Weer een dode held

Vandaag is de sterfdag van Bill Hicks, mijn favoriete standup comedian aller tijden.

Held.

The world is like a ride at an amusement park, and when you choose to go on it, you think it’s real, because that’s how powerful our minds are. And the ride goes up and down and round and round and it has thrills and chills and it’s very brightly colored and it’s very loud. And it’s fun, for a while.

Some people have been on the ride for a long time, and they begin to question: ‘Is this real? Or is this just a ride?’ And other people have remembered, and they come back to us and they say ‘Hey! Don’t worry, don’t be afraid – ever – because… this is just a ride.’

And we kill those people.

‘Shut him up! We have a lot invested in this ride! Shut him up! Look
Lees gerust door

Tussen fantasie en werkelijkheid

We moeten wennen aan een wereld waarin fantasie en werkelijkheid steeds moeilijker van elkaar te onderscheiden zijn..

Zomaar een zin die vanavond bij de VPRO langs kwam zetten en die.. bleef hangen.

Deze man heeft echt een heel erg boeiend verhaal over het vervagen van de grens tussen de realiteit zoals wij die (als de Mens) in het verleden kenden, en de realiteit zoals wij die nu kennen. Hij stelt dat wij als individu zo erg overspoelt worden met indrukken, uitingen, abstracties, een beeldvorming die niet objectief meer is. Uiteraard is dit iets van alle tijden (het hebben van een mening/visie hoort immers bij de mens) maar het is nog nooit eerder zo alles overheersend en alom aanwezig geweest. Bijna iedere seconde van je dag breng je door met consumeren, dringen zich niet natuurlijke prikkels aan je op. En omdat die prikkels niet puur en zuiver , oprecht zo je … Lees gerust door

Uitgang

Scheppen, het geschapene liefhebben en het toch vernietigen : deze drie noemen wij het leven.

(Menno ter Braak)

Verandering is niet alleen noodzakelijk en onvermijdelijk, het is ook Goed. Het is logisch dat deze voortdurende verandering weerstand en dus pijn met zich meebrengt. Je schept, je hebt lief, je vernietigt. De les, en dit is misschien wel de zwaarste les die het leven te leren heeft, is om deze drie gezamenlijk te aanvaarden als zijnde even waardevol.

Deze triade kom je overal in je leven tegen, het is bijna de perfecte analogie voor het leven zelf. Elk van deze stappen is strikt noodzakelijk, een oneindige lus van oorsprong, vervulling,bestemming.Geboren worden, Leven, Sterven. Big Bang, expansie, einde. Misschien is dit stiekem wel de oorsprong van de heilige drie-eenheid van het Christendom..

Het is één ding om dit op abstract nivo te kunnen begrijpen en ervaren, het daadwerkelijk accepteren en integreren in … Lees gerust door

Trilogie

Maynard James Keenan is, op zijn zachtst gezegd, een aparte man. Mijn voorliefde voor zijn werk moge inmiddels bekend zijn, hoewel ik daarbij wens aan te tekenen dat ik dol ben op de artiest – de mens erachter kan mij gestolen worden, maar regelmatig moet ik grijnzen om de sarcastische humor die hij tentoonspreid in interviews en op zijn eigen homepage . Tekstueel is er nogal veel veranderdin de loop der jaren, van de bijna puberale Opiate dagen tot aan de spirituele verlichting van Lateralus of de ‘blues’ van 10.000 days. Een aantal thema’s blijven echter terug komen, en één daarvan wil ik bij deze even uitdiepen, omdat ik het Mooi vind.

Als eerste de tekst van “Jimmy” uit 1996:

What was it like to see / The face of your own stability / Suddenly look away
Leaving you with the dead and hopeless?
Eleven and she was gone /
Lees gerust door