Dagboek van een reiziger: Bangkok & beyond

In another moment Alice was through the glass, and had jumped lightly down into the Looking-glass room. The very first thing she did was to look whether there was a fire in the fireplace, and she was quite pleased to find that there was a real one, blazing away as brightly as the one she had left behind. “So I shall be as warm here as I was in the old room,” thought Alice: “warmer, in fact, because there’ll be no one here to scold me away from the fire. Oh, what fun it’ll be, when they see me through the glass in here, and can’t get at me!”

~ Lewis Carroll : Through the Looking-Glass, and What Alice Found There

Uit mijn reisdagboek :

Holy Shit. Bangkok. Wat een stad. Architectonische chaos. Tempels op iedere straathoek. En dan het verkeer..Gekmakend. Toeterend. Tuktuks, taxi’s en bussen krioelen door elkaar heen als mieren in een mierenhoop. En.het.gaat.maar.door… 24u per dag, zonder enige adempauze. Mental note : betekent mijn tattoo in het Thais ‘happy end’ of ‘need tuktuk ride’ ?

(…)

In het kader van mijn bucketlist / ten things to do before you die : Een tuktuk rit maken in hartje Bangkok is de moeite waard. Zorg wel dat dit het laatste puntje van je lijst is, voor de overige kon het anders wel eens te laat blijken te zijn.

(…)

Godverdomme, de eerstvolgende keer dat ik zo’n veel te oude lelijke europese vetklep van een jonge Thaise vrouw zie eisen dat zij hem op zijn mond zoent bij het afscheid en zij met een blik van walging op haar gezicht gehoorzaamd sla ik hem op zijn bek, Thaise bajes of niet. Walgelijk. Nog zoiets, waarom kleden al die Thaise vrouwen zich ‘s avonds laat als hoertjes? Of ben ik nu verschrikkelijk naïef?

Lees gerust door

Bangkok – een overlevingsgids

De stad van engelen, de grote stad, de woonplaats van de Smaragdgroene Boeddha, de ondoordringbare stad van de god Indra, de grote hoofdstad van de wereld die met negen kostbare edelstenen is begiftigd, de gelukkige stad, rijk aan een enorm Koninklijk Paleis dat de hemelse woonplaats gelijkt waar de gereïncarneerde god regeert, een stad die door Indra is gegeven en die door Vishnukarn is gebouwd.

(Nederlandse vertaling van de officiële naam van Bangkok : Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit , vaak afgekort tot ‘Krung Thep’)

Bron : Wikipedia

Toen ik begin Februari voet aan de grond zette op Suvarnabhumi Airport ( internationale code : BKK) had ik geen idee van wat mij te wachten stond. Zoals iedere brave backpacker had ik uiteraard mijn Lonely Planet braaf in mijn  backpack zitten (en er daadwerkelijk zo links en rechts wat in gelezen (je moet toch wat als je in totaal zo’n 20 uur onderweg bent) maar als je nog nooit eerder in Azië en Thailand specifiek geweest bent is er helemaal niets dat je kan voorbereiden op de schok die je te wachten staat in deze stad. Daar sta je dan, helemaal kapot van de jetlag en het slaapgebrek (hoe de FUCK kunnen mensen slapen in een vliegtuig?!?) en geen idee wat te doen. De paspoortcontrole en het verkrijgen van je visum gaat allemaal nog wel op de automatische piloot, je vult al in het vliegtuig je arrival/departure kaart in en levert die bij de douane in. Vervolgens wordt er een foto van je genomen en niet de beambte je vertrekkaart netjes in je paspoort, waarna je kan doorlopen naar de bagageband. Vergis je niet, dit is een groot vliegveld ; het doet niet onder voor bijvoorbeeld Schiphol (en dat houdt dus in dat je je helemaal te pleuris loopt!).… Lees gerust door