Virus-vernis (VI) : Covidioten

“Zonder titel” , een beeld uit 2004 van Herman Makkink, Westerpark – Amsterdam

Als je koolstof -waar ook het menselijk lichaam voor een groot deel uit bestaat- voor langere tijd onder hoge druk plaatst ontstaat er een diamant. Toen in Maart de samenleving gedwongen een pas op de plaats moest maken onder de druk van een pandemie zag ik overal voorbeelden van de veerkracht en de Goedheid van de gemiddelde mens, los van winkelkarren die volgeladen met toiletpapier die over een parkeerplaats wereden gerold waarna de plotseling zeer begerenswaardige lading in de achterbak van een Audi A3 of iets dergelijks verdween dan.

Tijdens de afgelopen maanden heb ik vaak nagedacht over de verhoudingen tussen de menselijke geest en het menselijk lichaam. De menselijke geest zou, als er los van neurotransmitters en neuro-receptoren al sprake zou zijn van een fysieke component, net zo goed uit datzelfde koolstof kunnen bestaan. Wij doen het als soort gewoonweg ontzagwekkend goed als de druk hoog is. Er ontstaan pas problemen als de druk minder wordt, hoewel er dan een prachtige kern is die flonkert en schittert in het licht valt het vieze en incomplete residu van de buitenkant als los zand uit elkaar.

Zeker op “sociale” media is het een kwestie van de gifbeker/smeltkroes leegdrinken eer de diamant op de bodem zich weer laat zien.

Dat zie je nu dus ook terug in onze samenleving. Niet alleen 17 miljoen voetbalcoaches, maar ook 17 miljoen virologen, gedragsdeskundigen en statistici. Gooi nog wat samenzweringstheorien die al honderden -zo niet duizenden- jaren lang de ronde maken in de westerse wereld in die smeltpot en wat je krijgt is een ondrinkbaar mengsel van geschifte melk met een vleugje koolstof – met op de bodem een onzichtbare diamant waarvan naar het formaat slechts gegist kan worden.

Je zal altijd figuren hebben zoals de mensen achter viruswaanzin/waarheid (de eerste naam dekte de lading van dit clubje beter IMHO), die denken dat ze beschikken over meer kennis dan de mensen die er daadwerkelijk decennia lang mee bezig zijn geweest om die kennis te vergaren en nog veel belangrijker: te toetsen.… Lees gerust door

Zwarte haartjes

Het gekwebbel naast mij kabbelt eindeloos door maar ik ben al een minuut of tien geleden gestopt met daadwerkelijk luisteren naar de monoloog die grotendeels lijkt te bestaan uit negatieve bewoordingen over andere mensen. Een eigenschap die ik -zo realiseer ik mij vanmiddag niet voor het eerst- extreem onaantrekkelijk vind. Toch is dat niet wat mij vijf minuten na onze eerste kennismaking al heeft doen realiseren dat ook deze poging toegevoegd kan worden aan de “nee, no, njet, nein, nie, na, hayir, nej, näo” stapel.

Ietwat afgeleid bedank ik de serveerster die mij de tweede cappuccino van die middag komt brengen terwijl mijn ogen voor de zoveelste keer naar het gezicht van de nog steeds pratende vrouw dwalen en ik mijzelf voor de zoveelste keer verbaas over een aantal korte zwarte haartjes op haar bovenlip. Objectief bekeken is mijn gesprekspartner -hoewel deze eindeloze monoloog niet echt een gesprek te noemen is- niet onaantrekkelijk te noemen, ware het niet dat mijn blik de hele tijd naar de zwarte haartjes op haar bovenlip wordt getrokken als een tong naar een gat in een kies.

Als er dan ook nog een snerende opmerking over het bedienend personeel volgt neem ik een besluit; Ik roep de serveerster terug en vraag om de rekening wat de monoloog zowaar voor het eerst die middag abrupt onderbreekt terwijl haar ogen mij vragend aankijken. “Sorry, ik heb het idee dat we elkaars tijd zitten te verdoen – maar ik wens je een fijne dag verder” weet ik nog uit te brengen over mijn schouder als ik naar binnen loop om te betalen.

Zodra ik weer naar buiten loop is ons tafeltje reeds afgeruimd en valt er van de vrouw wiens naam ik vergeten ben maar waarvan de zwarte haartjes op haar bovenlip maar voor mijn geestesoog blijven spoken geen spoor meer te bekennen.

Discriminatie versus provocatie

Heerlijk, zo’n bericht in de krant/op het net waar ik mij als anti-monotheïst (leuk woordje voor scrabble!) lekker over kan opwinden terwijl het buiten 30 graden is :



NIJMEGEN – Het Zuid-Hollandse textielbedrukkingsbedrijf Konavo heeft geweigerd badhanddoeken voor de Stichting Gay Sport Nijmegen te leveren, omdat ze homoseksualiteit afwijst op basis van haar christelijke overtuiging.

Het bedrijf uit Nieuwe Tonge zegt niet achter de tekst ‘Gay Sport Nijmegen PINK Tournament 2009’ te kunnen staan en roept de stichting bovendien op om aan ‘dergelijke God-onterende evenementen’, zoals het homosporttoernooi dit weekend in Nijmegen, geen medewerking te verlenen.

Het bestuur van stichting Gay Sport Nijmegen voelt zich gediscrimineerd en heeft daarvan melding gedaan bij hatecrimes.nl, een site van de politie waarop meldingen van haat of discriminatie kunnen worden gedaan. Volgens een woordvoerder van de politie is de klacht doorgespeeld aan het Openbaar Ministerie, die eerst willen onderzoeken of er echt niets wordt geleverd door het Zuid-Hollandse bedrijf.

De bedrukker heeft de stichting laten weten niet de bedoeling te hebben om te discrimineren, maar uit principe geen tekst of afbeeldingen te drukken/borduren waar wij niet achter kunnen staan. Zodoende boden ze de stichting aan wel handdoeken te willen drukken met alleen de tekst ‘Nijmegen 2009’. Daar ziet het bestuur echter van af.

De Nijmeegse stichting gaat een klacht in te dienen bij het Anti Discriminatie Bureau Nijmegen en de Commissie Gelijke Behandeling.


Bron , bron , bron

Nu ben ik de eerste om mij te verzetten tegen de moraliserende neigingen van iedere geloofsovertuiging, zoals op deze pagina’s regelmatig te lezen is. Persoonlijk ben ik van mening dat deze drukkerij (oh, ik vergeet de google truc : DRUKKERIJ KONAVO ) zich niet moet aanstellen. Ik vind dat de weigering om een tekst met daarin het AANSTOOTGEVENDE woordje ‘Gay’ (dat in het engels overigens ook gewoon ‘vrolijk’ betekend, maar dat terzijde) te drukken ronduit infantiel, zielig, en getuigen van een erg bekrompen geest en wereldvisie.… Lees gerust door