You are here

Chiang Mai

Dagboek van een reiziger : Fear and loathing in Chiang Mai

 

“Mit Kummer, und doch auch mit Lachen, gedachte er jener Zeit.”
~ Hermann Hesse, Siddhartha

 

Uit mijn notities:

 

 Vandaag was een goede dag. Chiang Mai is fantastisch, de stad 'voelt' als een kruising tussen Parijs en Amsterdam met een vleugje oosterse mystiek. Ik hou van deze stad!

Fear and loathing in Chiang Mai : volgens mij heb ik afgelopen nacht voor het eerst in mijn leven gehallucineerd van een voedselvergifting. En dan nu de 'ham'vraag : waren het de paddestoelen of was het toch het vlees?

Op iedere plek waar ik kom ontmoet ik wel iemand die een onuitwisbare indruk weet achter te laten. Prachtig. En het verhaal dat ze te vertellen hebben sluit altijd op de één of andere manier perfect aan op dat van mij, ik had het zelf niet beter kunnen bedenken.

 

Chiang Mai is een heerlijke stad om een aantal dagen te spenderen, vooral als je een slaapplaats in het oude centrum weet te bemachtigen. Gelukkig deelden Anne en ik de voorliefde voor het op de bonnefooi reizen, we hadden dus ook niets geboekt. Toch wisten we na aardig wat 'er is geen plaats voor de herberg maar wel in de stal' scenario's via een aardige Thaise vrouw nog een prima kamer te regelen , en dat zonder dat we werden afgezet of dat zij er iets voor in ruil wilde aannemen. Geloof in de mensheid : hervonden! Het oude centrum ademt de sfeer uit van de kunstenaarswijken in Parijs of het centrum van Amsterdam (en dan doel ik niet op het Leidse plein) , met een stevige dosis van wat Thailand uniek maakt. Het was wel even wennen na de betrekkelijke rust in Ayutthaya, Chaing Mai is namelijk in alles een levende, bruisende stad. Hier geen halfvergane ruïnes maar de Thaise cultuur in een bloeiperiode met die mengelmoes van oude en nieuwe gewoontes waar ik zo ben van gaan houden. Je ziet er volledig traditioneel geklede monnikken met Ipads en smartphones, meisjes in schooluniform die in een internetcafe WoW zitten te spelen en je koopt er net zo makkelijk een  breedbeeld tv als een authentieke boedhistische amulet. Talloze kleine winkeltjes en restaurantjes kijken uit op de gracht die al meer dan zeven eeuwen het oude centrum omsluit. In het centrum alleen al liggen 36 tempels, in zijn totaliteit schijnen er meer dan 300 tempels in en om de stad te liggen. En in tegenstelling tot de tempels die ik tot nu toe had bewonderd waren deze tempels in ieder geval nog grotendeels intact, verreweg de meeste zijn dan ook nog gewoon in gebruik.

Anne bleek een ideale reispartner. Beide hadden we behoefte aan een maatje om mee te sparren en te delen, maar ook aan ruimte en rust om alleen te kunnen zijn. Tijdens de zes dagen die we in Chiang Mai doorbrachten ontwikkelde zich al vrij snel een patroon waarin we samen tijd namen om de prachtige oude stad en haar tempels uitgebreid te bezichtigen, kleine winkeltjes met hebbedingetjes af te lopen en samen te genieten van onze avondmaaltijd.

Ik merkte dat ik naarmate de dagen vorderden steeds meer begon te schrijven over wat mij bezig hield. En naarmate ik meer begon te schrijven begon langzaam maar zeker mijn perspectief subtiel te verschuiven van mijn alledaagse 'ik zie dus ik ben' houding naar een wat subtielere 'ik neem waar dus ik schrijf' variant. 's Avonds zwierf ik over de zachtverlichte straten op zoek naar verhalen in een wat naieve poging tot het kanaliseren van alle indrukken en ervaringen die mij ten deel vielen. Het grauwgrijze gordijn van pijn en de bijbehorende verdoving begon langzaam maar zeker plaats te maken voor een gevoel van berusting en misschien zelfs wel opwinding, de aangename buikkriebels die horen bij het ervaren van iets nieuws. Er waren tal van ontmoetingen met interessante, diepzinnige en soms vreemde mensen. Gesprekken over reizen, liefde, de dood, filosofie en het alom vertegenwoordigde Boedhisme.

Ik ben -denk ik in ieder geval op dit punt in mijn leven- een atheïst die open staat voor het spirituele zonder daar persé een religieuze betekenis aan toe te kennen. Voor mij zijn filosofie en spiritualiteit beide een afspiegeling van het zoeken naar de Waarheid, een waarheid die misschien wel te complex is om te bevatten. Toch vonden Anne en ik ons iedere avond terug in een specifieke tempel ( Wat Phra Singh ), waar we even de tijd namen om te zitten en te mediteren terwijl de rust en atmosfeer van deze specifieke tempel op en om ons heen neerdaalde.

Er was één specifieke avond waarop mij iets overkwam dat tot op de dag van vandaag als een soort van echo weerkaatst in mijn psyche, het soort ervaring dat ik niet anders kan betitelen dan 'mystiek' , met een beetje goede wil misschien zelfs wel 'magisch' . Terwijl we op blote voeten naar binnen liepen zagen we dat de mis  net begonnen was, en na het schieten van een aantal foto's (zie boven) zocht ik een plekje vooraan en nam plaats in de lotushouding. Na een tijdje begon ik wat eenvoudige ademhalingsoefeningen te doen met gesloten ogen terwijl ik mijn geest liet meedrijven op het geluid van de zacht gemurmerde mantra's van de monikken. In-vasthouden-uit. In-vasthouden-uit. Plots vond ik mijzelf terug op een groen begroeide berghelling onder een strakblauwe lucht. Het was warm, maar aangenaam warm als een lentedag in Juni. Aan de horizon zag ik besneeuwde bergtoppen liggen die een schril contrast vormden tegen de eindeloze grasvlakte waarop ik mij bevond. Als vanzelf begon ik rondjes te draaien, sneller..sneller..En toen was er plots een explosie, een mentaal orgasme van vreugde en extase. Ik voelde mij vreemd licht, maar mijn voeten raakten nog altijd in een razend tempo de grond om mijn draaiende momentum gestalte te geven..En toen wist ik het opeens. Het was weg. Alle zaken die mijn stemming drukten, de rouw, de pijn, de eenzaamheid, de zelfhaat..Weg. Ik was waarlijk Vrij.

Na wat voelde als uren maar wat niet meer dan twintig minuten geweest kan zijn opende ik mijn ogen en vond mijzelf terug in de tempel, volstrekt ontspannen. Dit was het keerpunt, het moment dat de weg weer naar boven zou voeren. Toen we de tempel uit waren vloog Anne mij om mijn nek, 'voelde je dat?'. Ik kon alleen maar glimlachen. 'Ja' . We hielden elkaar even op armlengte vast zodat we elkaar recht in de ogen konden kijken ,   'Het komt allemaal goed' fluisterde Anne verlegen. 'Het is allemaal al goed' , was mijn antwoord.

 

 

Chiang Mai - Oase in de jungle

 

Not all those who wander are lost.”
― J.R.R. Tolkien, The Fellowship of the Ring

 

Na de historische luister van Ayutthaya vormt het contrast van de bruisende levendigheid van de 2e stad in Thailand een mooie afwisseling. Een korte beschrijving :

 

Chiang Mai of Chiengmai (เชียงใหม่), is de hoofdstad van de provincie Chiang Mai. De plaats ligt zo'n 700 km ten noorden van Bangkok tussen de hoogste bergen van het land. De rivier de Ping stroomt door de stad en is een zijrivier van de Menam.

De laatste jaren is de stad in hoog tempo gemoderniseerd, maar is niet zo'n wereldstad zoals Bangkok dat is. Er zijn veel redenen waarom er jaarlijks duizenden toeristen naar de stad komen. Onder andere vanwege de belangrijke strategische ligging in het verleden in verband met de zijderoute. Later is de stad vooral een belangrijk centrum geworden voor handwerken, paraplu's, juwelen (voornamelijk zilver) en houtsnijwerk.

(Bron : Wikipedia)

Zo'n beetje iedere backpacker die in Thailand geweest is roemt de nachttrein naar Chiang Mai. Er is -om eerlijk te zijn- ook geen enkel ander (realistisch) alternatief, tenzij je het vliegtuig wil nemen (wat eigenlijk een doodzonde is, vanuit ecologisch opzicht maar ook omdat je natuurlijk helemaal niets meekrijgt van het landschap als je er met een paar honderd km per uur overheen zoeft). Per trein is de reis vanuit Ayutthaya naar Chiang Mai ongeveer een uurtje of elf, met de nachttrein bespaar je jezelf in ieder geval de moeite van een hotel/guesthouse boeken én je bent niet een hele dag kwijt aan het reizen. Tot zover mijn promopraatje voor nu :-)

 De resten van de stadsmuren en -poorten die de oorspronkelijke stad scheiden van de moderne expansies zijn gedeeltelijk gerestaureerd en geven een idee van hoe het er honderden jaren geleden uit moet hebben gezien. (Hint : prachtig!) Laat ik hier even stoppen om DUIDELIJK te vermelden dat ik verliefd werd op deze stad zodra ik uit de trein stapte en dat de rest van dit verhaal waarschijnlijk bol zal staan van hyperbolen en ietwat dichterlijke omschrijvingen. Dagen heb ik rondgezworven over haar straten, en ik heb geleerd om te houden van de afwisseling tussen historische en moderne gebouwen, de geuren van de eetkarretjes, de tempels die een oase van rust vormen in het bij vlagen hectische straatbeeld, de ontspannen atmosfeer, de bochtige zijstraatjes die je eerder in een Belgische stad dan in Thailand zou verwachten, de tientallen restaurantjes die je proberen te verleiden tot de exotische smaken van nagenoeg ieder land ter wereld, de verschillende markten, de boekenwinkels, de souvenirwinkeltjes.. Ik denk dat Chiang Mai zelfs Edinburgh heeft weten te verdringen als mijn favoriete stad op aarde. Een rondreis in beelden / foto's :

 

 

 

Wat ik nagelaten heb - en waarom ik volgend jaar absoluut nog eens terugga - is een trekking door de bergen en het regenwoud te maken die Chiang Mai omringen. Eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik ook het slachtoffer geworden ben van een stevige voedselvergiftiging, en dat ik mij niet heb laten inenten voordat ik afreisde naar Thailand (please DO NOT try this at home kids!) en dat dit doorslaggevend was in mijn beslissing om niet als een losgeslagen Rambo de jungle in te duiken om mijn eigen Into the Wild verhaal uit Zweden te herhalen in een tropissch regenwoud waar meer giftige dieren en planten te vinden zijn dan straatnaambordjes in Amsterdam (zelfs in de winterstop als Ajax niet speelt). Het is echter mogelijk om via een aantal van de tourist offices een georganiseerde trekking te boeken onder begeleiding van een lokale gids, hoewel mijn persoonlijke voorkeur uitging naar een één op één trekking zonder de ballast van een groep van halfbezopen Australiers en Duitsers als reisgezelschap. Als een dergelijke trekking je voorkeur heeft wil ik je bij deze wel dringend aanraden om je research goed te doen, omdat een fors aantal van deze aangeboden trekkings even avontuurlijk is als een middagje Keukenhof - tenzij dat toevalligerwijze je ding is uiteraard.

 

 

 

In een later stadium meer over Chiang Mai en mijn persoonlijke belevenissen aldaar, voor nu zal je het even moeten doen met de foto's :-)

 

 

Powered by Drupal

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer