Tool

Om stipt negen uur dimmen de zaallichten en verstommen de geluiden om mij heen. Vier schimmen verschijnen en bewegen zich over het podium, nemen hun plek in..en even -heel even- heerst er een moment van gespannen stilte.
Achteraan op het podium grijpt één van de silhouetten de microfoon. “hey hey hey ” fluistert hij monotoon en hees de intro van Ænema en daarmee is de terugkeer van Tool op Nederlandse bodem na een periode van 12 jaar afwezigheid een feit.

Wat volgt is een kleine twee uur aan uitgesponnen donkere nummers die langzaam maar zeer toewerken naar een climax die niet altijd komt, de luisteraar achterlatend met een sterk verlangen naar meer.

Review

Wat rest zijn tranen in mijn ogen tijdens Parabol/Parabola (scroll gerust omlaag als je je mocht afvragen waarom) en Schism, kippe(n)vel tijdens Descending en Invincible en pure euforie als Jambi gespeeld wordt. Dan zijn er ook nog een kort moment van connectie als ik een schattig biermeisje weet te redden van wat dronken metal mongolen, een weerzien met een oude vriend die ik in geen twintig jaar gesproken had en een epische treinreis terug. Kortom: een goede avond 🙂

Pure intention juxtaposed will set two lovers souls in motion
Disintegrating as it goes, testing our communication
The light that fueled our fire then has burned a hole between us so
We cannot seem to reach an end, crippling our communication


I know the pieces fit, ’cause I watched them tumble down
No fault, none to blame, it doesn’t mean I don’t desire
To point the finger, blame the other, watch the temple topple over
To bring the pieces back together, rediscover communication


The poetry that comes from the squaring off between
And the circling is worth it, finding beauty in the dissonance

TooL – Schism

Puscifer: Man op de maan

Day gives way to night
On the storefront mannequins
The audience with Mona Lisa grins
Moonlight builds emotion
As the players scuttle in
Pull the curtain back and let the show begin

Tiny Monsters‘  ,  Puscifer


Puscifer is het soloproject van Maynard Keenan, bekend als frontman van Tool en A perfect circle. Het is meer dan alleen een gefrustreerde rockzanger die zo nodig een soloalbum wil uitbrengen van nummers die zijn afgekeurd door zijn ‘ echte’  band – of misschien ook wel niet. Feit is dat geen enkel project of nummer waar hij ooit zijn stem aan heeft verbonden verder van eerder genoemde bands af staat dan Puscifer, en dan niet alleen omdat de scheurende gitaren nagenoeg compleet ontbreken. Interessant is dat juist het enige raakvlak tussen bijvoorbeeld Tool en Puscifer (te weten de theatrale liveshows) tevens laten zien hoe zeer ze van elkaar verschillen. Tool heeft een overdonderende lichtshow en psychedelische projecties die perfect aansluiten op de bij vlagen duistere klanken van de muziek, terwijl Puscifer .. (ik wil de verrassing nog niet bederven).

Puscifer staat is in ieder geval mijlenver verwijderd van alle projecten waar Maynard bij betrokken is geweest in de afgelopen 20 jaar. Er zijn zeker verwijzingen te vinden naar zijn andere projecten; zo is ‘Horizons’ tekstueel gezien een afsluiter van het eerdere drieluik ‘Jimmy’ (Tool) , ‘Judith’ ( A perfect circle) en ‘Wings for Marie / 10.000 days’ – (wederom Tool) waarin het verhaal over Judith Marie Keenan wordt afgesloten met een prachtige tekst die leest als een gedicht – zie bijvoorbeeld dit citaat :

Dust devil swept you away
Whirling playful dancing
About you
What’s left of you is
Ash and urn and this
Silent
Horizon
Dust devil swept you away
It’s still not real
Ash and urn and silence

‘Horizon’ – Puscifer

Aan de andere kant is Puscifer veel – bij gebrek aan een beter woord –  ‘speelser’ dan APC en Tool ooit zouden  kunnen zijn.… Lees gerust door

Zwarte engelen


The Black Angels
zijn een opmerkelijke en obscure band met een geluid dat sterk doet denken aan Velvet Underground, the Doors en een vergeten legende : the 13th Floor Elevators.

The 13th Floor Elevators waren misschien wel de eerste psychedelische rockband ooit, al in 1966 (ter vergelijking : de Beatles brachten in dat jaar ‘Revolver’ uit) verlegden ze met het album ‘The Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators’ al de grenzen van tijd,ruimte & bewustzijn. Rauwe, ongepolijste, zware en schurende garagerock in combinatie met vervreemdende geluiden en teksten definiëren het geluid dat bands als REM,Primal Scream, Julian Cope, Kyuss/QotsA,The Jesus and Mary Chain naar eigen zeggen heeft beïnvloed. Ze zijn te horen op de soundtrack van High Fidelity, en zelfs Johnny Depp spreekt lovende woorden.. En geen hond die ze kent.

Ik heb een hele, hele grote soft-spot voor the 13th Floor Elevators, en hun zanger Roky Erickson in het bijzonder. Zijn leven leest als een nog bizardere versie van het leven van Syd Barret, een ander te vroeg opgebrand genie. Zijn levensverhaal valt hier na te lezen, maar de volgende zinnen vatten het denk ik wel goed samen :
His 1969 arrest in Texas for possession of a single marijuana cigarette led to his being committed for three years to Rusk State Hospital for the Criminally Insane, where he was reportedly subjected to Thorazine, electroshock therapy, and other experimental treatments.

Most agree he was never the same after his release.

Roky has had prolific periods of creativity in the intervening years, but unscrupulous managers and record label executives often took advantage of his condition, leaving Roky to live in poverty while others profit from his music.

Zoals bij zoveel mensen die in het midden van de vorige eeuw (ehh..wow) aan de frontlinie van de psychedelische oorlog gevochten hebben is ook zijn verhaal er één van dromen en teleurstellingen.… Lees gerust door

Negen spijkers

Er zijn weinig bands/artiesten die mij door de jaren heen zijn blijven fascineren. Eigenlijk zijn er zelfs maar drie die sinds vroegah bij mij zijn gebleven, te weten Tool (goh), Porcupine Tree en Nine Inch Nails. Alledrie bands die hun eigen sound steeds opnieuw hebben weten te definiëren, die door de jaren heen steeds een progressie hebben doorgemaakt die op een vage manier parallel lijkt te lopen met mijn eigen veranderende muzieksmaak.

Van alledrie de bands die ik hierboven noem weet ik mij om de één of andere vage reden nog precies te herinneren wanneer ik ze voor de eerste keer hoorde. Bij Nine Inch Nails was dat in 1994 om precies te zijn. Ik was toen een niet meer zo heel erg onschuldige, negentienjarige net geen puber 😉 die zich (godzijdank) eindelijk los aan het maken van van zijn heavy metal dagen, hoewel mijn voorliefde voor ‘moeilijke muziek’ toen al duidelijk zichtbaar was.

Op een zondag kwam één van mijn toenmalige beste vrienden met een videoband (voor de jongere lezers : dat is een analoge voorloper van de dvd …) aan van één van de optredens op Woodstock de dag ervoor. Hij had gehoord dat dit een vrij extreme band was, en vroeg of ik zin had om het optreden samen te kijken. Sure, waarom niet?

Little did I know..

Het optreden begint met veel industriele herrie, en als je goed kijkt zie je Trent kruipend naast de drumkit verschijnen en zichzelf naar de microfoon toewerken. Vanaf het moment dat Pinion over gaat in “Terrible Lie” werkt hij zich omhoog, brult/krijst in de microfoon en is één van de meest extreme, gewelddadige en intense liveshows allertijden van start gegaan.
De bandleden zijn overduidelijk onder invloed van het één of ander, en spelen geheel bedekt in modder een chaotische maar behoorlijk strakke set.… Lees gerust door

Faith no More 2.0

Damn. Ik ben over het algemeen niet zo’n liefhebber van bands die jaren nadat ze uit elkaar gaan besluiten om nog een rondje over de wereld te maken ‘for old time’s sake’ (lees : $$$$). In het geval van Faith no More, waarbij de leden er geen geheim van maken dat ze weer bij elkaar zijn voor een $$$ tour was dat niet anders. Deze band had op z’n best een twijfelachtige live reputatie, brilliante optredens werden afgewisseld met ongeinspireerde & afgeraffelde sets vol hoon naar het publiek. Ik heb ze zelf in het midden van de jaren ’90 mogen bewonderen, en de indruk die ze toen achter lieten was niet echt overweldigend (op z’n zachtst gezegd).

Toch heb ik altijd een soft spot voor deze geniale band gehad. Laten we eerlijk zijn : welke andere band komt er mee weg om een mierzoete Commodores cover te spelen in een set met bij vlagen agressieve metal (bloedserieus, dat ook nog!), een constante hoon over hun publiek heen te spoelen en tussendoor ook nog even moeiteloos rap, funk, disco en metal in hun nummers te verwerken?

Ik heb zonet de livestream van Lowlands 2009 zitten te bekijken, en om eerlijk te zijn : ik ben flabbergasted. Deze band is gewoon BETER geworden door jarenlang uit elkaar te zijn. Dit was één van de beste, meest amusante optredens die ik in mijn leven ooit gezien heb. Nu is dit een kuttijd voor mij om verschillende redenen (ik had nu al anderhalve week in Ierland kunnen zitten om maar iets te noemen) maar het afgelopen uur heeft veel, bijna alles goed gemaakt.
Hoewel ik nu baal als een stekker dat ik niet naar Lowlands gegaan ben, dat wel.

Hoogtepunten : Mike Patton die het publiek induikt om mensen stukjes van ‘Evidence’ in het Nederlands te laten zingen, het afzeiken van iemand die het WAAGDE om ‘booo’ te roepen (what up motherfucker?… Lees gerust door

Voeten in de aarde en bergen verzetten- vaarwel Simon

Schrijver Simon Vinkenoog is vanochtend op 80-jarige leeftijd in zijn woonplaats Amsterdam overleden. Dat heeft zijn echtgenote, Edith Ringnalda, gemeld.
Vinkenoog overleed om 01.40 uur in het het VU Ziekenhuis in Amsterdam, waar hij vrijdagavond was opgenomen na een hersenbloeding. Bij het afscheid waren familie en vrienden aanwezig. “Simon heeft een goed uiteinde beleefd”, aldus Ringnalda.

St. Barbara

De begrafenis van Vinkenoog heeft komende zaterdag plaats op begraafplaats St. Barbara in Amsterdam. Het publiek krijgt zaterdagmorgen de kans om afscheid te nemen. De keuze voor St. Barbara was volgens de echtgenote van Vinkenoog vanzelfsprekend. “Omdat Simon daar vijf keer dichter van dienst was bij de begrafenis van een onbekende”, aldus Ringnalda enkele uren voordat haar man stierf. “Dat gebeurde daar zo mooi, zo liefdevol.”

Dichter

Vinkenoog is het meest bekend als dichter en prozaschrijver. Zijn eerste dichtbundel Wondkoorts verscheen in 1950. Sindsdien schreef hij meer dan dertig boeken. In 2008 schreef Vinkenoog nog een eerbetoon aan de stad Amsterdam: Amdam/madmaster.

Wietambassadeur

Ook stond Vinkenoog bekend ‘wietambassadeur’. In televisieprogramma’s en op foto’s was hij vaak te zien met een joint in zijn handen.



:'(

Mijn held.

Tot in de volgende wereld, Simon. Bedankt voor alle inspiratie, entertainment en wijsheid.

Liefde dient onvoorwaardelijk en onverbiddelijk te zijn. Dat verlang ik ook van de poëzie.

Was getekend, Simon Vinkenoog.

Held.

Je bent nooit alleen – Simon Vinkenoog

Verandering

Het leren verandert ons, het doet wat alle voeding doet, die evenmin alleen maar ‘in stand houdt’ — : zoals de fysioloog weet. Maar in het diepst van onszelf, helemaal ‘daar onderin beneden’, is iets dat niet voor lering vatbaar is, een brok graniet van geestelijk fatum, van voorbeschikte beslissingen en antwoorden op voorbeschikte, uitgelezen vragen. Bij ieder kardinaal probleem voert een niet voor verandering vatbaar ‘dat ben ik’ het woord . . . We vinden nu en dan zekere oplossingen voor problemen, die ons zeer plausibel voorkomen; misschien noemen we ze voortaan onze ‘overtuigingen’. Later… zien we er slechts stappen op de weg naar zelfkennis in, wegwijzers naar het probleem dat wij zijn — of juister, naar de grote domheid die we zijn, naar ons geestelijk fatum, naar het niet voor lering vatbare dat zich helemaal ‘onderin’ bevindt.

(Nietzsche, ‘Voorbij goed en kwaad’)

I’ve watched you change
Into a fly
I looked away
You were on fire

I watched a change
In you
It’s like you never
Had wings
Now you feel
So Alive
I’ve watched you change

I took you home
Set you on the glass
I pulled off your wings
Then I laughed

I watched a change
In you
It’s like you never
Had wings
Now you feel
So alive

I look at the cross
Then I look away
Give you the gun
Blow me away

I’ve watched a change
In you
It’s like you never
Had wings
Now you feel
So Alive

I’ve watched you change
Now you feel Alive
You Feel Alive
I’ve watched you change
It’s like you never

Had wings

Deftones – Change (In the house of flies)

Uitgang

Scheppen, het geschapene liefhebben en het toch vernietigen : deze drie noemen wij het leven.

(Menno ter Braak)

Verandering is niet alleen noodzakelijk en onvermijdelijk, het is ook Goed. Het is logisch dat deze voortdurende verandering weerstand en dus pijn met zich meebrengt. Je schept, je hebt lief, je vernietigt. De les, en dit is misschien wel de zwaarste les die het leven te leren heeft, is om deze drie gezamenlijk te aanvaarden als zijnde even waardevol.

Deze triade kom je overal in je leven tegen, het is bijna de perfecte analogie voor het leven zelf. Elk van deze stappen is strikt noodzakelijk, een oneindige lus van oorsprong, vervulling,bestemming.Geboren worden, Leven, Sterven. Big Bang, expansie, einde. Misschien is dit stiekem wel de oorsprong van de heilige drie-eenheid van het Christendom..

Het is één ding om dit op abstract nivo te kunnen begrijpen en ervaren, het daadwerkelijk accepteren en integreren in je dagelijks bewustzijn is een tweede.
Vooral de laatste stap, het doelbewust en zonder valse gevoelens van spijt of rouw afscheid nemen van het object van je Liefde (of dat nu een persoon, ding of abstract begrip is) is er één die vaak gepaard gaat met een diepe onzekerheid en/of angst. Het is de hang naar het oude en vertrouwde die je hierbij dwars zit. Ja, het is zwaar om oude structuren ‘zomaar’ op te geven en te kiezen voor een radicaal andere weg. (De Toren uit de Tarot lijkt ook naar dit proces te verwijzen).

Deze les kon wel eens één van de meest belangrijke uit mijn leven blijken te zijn, en ik bestudeer hem nog iedere dag 😉 Ja, als je vruchtbare landbouwgrond wil hebben zal je eerst het bos tot aan de grond toe moeten afbranden, in deze destructie zit immers de kiem voor de volgende cyclus. De as van alle bomen vormt immers de perfecte onderbodem voor het nieuwe gewas.… Lees gerust door

RE: Evolutie

Terence McKenna is al sinds de jaren ’90 een held van mij geweest, ik heb ook verschillende boeken van hem in mijn kast staan. Ik zou veel over beste man kunnen schrijven (en ga dat op een goede dag misschien ook nog wel eens doen), maar voor nu volsta ik even met deze post..

If the truth can be told so as to be understood, it will be believed…

Human history represents such a radical break with the natural systems of biological organization that preceded it, that it must be the response to a kind of attractor, or dwell point that lies ahead in the temporal dimension.


Persistently Western religions have integrated into their theologies the notion of a kind of end of the world, and I think that a lot of psychedelic experimentation sort of confirms this intuition, I mean, it isn’t going to happen according to any of the scenarios of orthodox religion, but the basic intuition, that the universe seeks closure in a kind of omega point of transcendance, is confirmed, it’s almost as though this object in hyperspace, glittering in hyperspace, throws off reflections of itself, which actually ricochet into the past, illuminating this mystic, inspiring that saint or visionary, and that out of these fragmentary glimpses of eternity we can build a kind of map, of not only the past of the universe, and the evolutionary egression into novelty, but a kind of map of the future, this is what shamanism is always been about, a shaman is someone who has been to the end, it’s someone who knows how the world really works, and knowing how the world really works means to have risen outside, above, beyond the dimensions of ordinary space, time, and casuistry, and actually seen the wiring under the board, stepped outside the confines of learned culture and learned and embedded language, into the domain of what Wittgenstein called “the unspeakable,”

the transcendental presense of the other,

which can be absanctioned, in various ways, to yield systems of knowledge which can be brought back into ordinary social space for the good of the community, so in the context of ninety percent of human culture, the shaman has been the agent of evolution, because the shaman learns the techniques to go between ordinary reality and the domain of the ideas, this higher dimensional continuum that is somehow parallel to us, available to us, and yet ordinarily occluded by cultural convention out of fear of the mystery I believe, and what shamans are, I believe, are people who have been able to de-condition themselves from the community’s instinctual distrust of the mystery, and to go into it, to go into this bewildering higher dimension, and gain knowledge, recover the jewel lost at the beginning of time, to save souls, cure, commune with the ancestors and so forth and so on.… Lees gerust door

Trilogie

Maynard James Keenan is, op zijn zachtst gezegd, een aparte man. Mijn voorliefde voor zijn werk moge inmiddels bekend zijn, hoewel ik daarbij wens aan te tekenen dat ik dol ben op de artiest – de mens erachter kan mij gestolen worden, maar regelmatig moet ik grijnzen om de sarcastische humor die hij tentoonspreid in interviews en op zijn eigen homepage . Tekstueel is er nogal veel veranderdin de loop der jaren, van de bijna puberale Opiate dagen tot aan de spirituele verlichting van Lateralus of de ‘blues’ van 10.000 days. Een aantal thema’s blijven echter terug komen, en één daarvan wil ik bij deze even uitdiepen, omdat ik het Mooi vind.

Als eerste de tekst van “Jimmy” uit 1996:

What was it like to see / The face of your own stability / Suddenly look away
Leaving you with the dead and hopeless?
Eleven and she was gone / Eleven is when we waved good-bye
Eleven is standing still / Waiting for me to free him
By coming homeMoving me with a sound / Opening me within a gesture
Drawing me down and in / Showing me where it all began

Eleven
It took so long to realize that
You hold the light that’s been leading me back home

Under a dead ohio sky / Eleven has been and will be waiting
Defending his light / And wondering… Where the hell have I been?
Sleeping, lost, and numb / So glad that I have found you
am wide awake and heading home
Hold your light, Eleven ,Lead me through each gentle step
by step, by inch, by loaded memory

I’ll move to heal As soon as pain allows so we can
Reunite and both move on together
Hold your light, Eleven
Lead me through each gentle step, by step
By inch by loaded memory ’till one and one are one, eleven,
So glow, child, glow
I’m heading back home

Jimmy , van ænema – 1996

Jimmy was elf toen zijn moeder een hersenbloeding kreeg die haar leven volledig zou verwoesten en haar verlamd vanaf haar nek zou achterlaten.… Lees gerust door

Wolkenkrabber

Flat block
Of two dimensions
Neon totem pole to the sky
Keeping scores of people stacked up so high
Above the ground
But all they can hear is the sound
Of the wind in the antennae
It’s a human zoo
A suicide machine

High rise
Living in a high rise
All stacked up in a high rise block

Childhood
Of concrete cube shaped
A flypaper stuck with human life
Caged up rage
Swarming all the time
Tear out the telephones
Rip up the pages of directories
And wreck all these
High speed lifts and elevators
Be a sabotage rebel without a cause

High rise
Living in a high rise
All stacked up in a high rise block

Starfish
Of human blood shape
Tentacles of human gore
Spread out on the pavement from the 99th floor
Well somebody said that he jumped
But we know he was pushed
He was just like you might have been
On the 99th floor of a suicide machine

High rise
Living in a high rise
High rise
All stacked up in a high rise block

Hawkwind  – High Rise

High-Rise is a 1975 novel by J. G. Ballard. It takes place in an ultra-modern, luxury high-rise building. A film version is scheduled to be released in 2008.

The building seems to give its well-established tenants all the conveniences and commodities that modern life has to offer: swimming-pools, its own school, a supermarket, high-speed elevators. But at the same time, the building seems to be designed to isolate the occupants from the larger world outside, allowing for the possibility to create their own closed environment.

Life in the high-rise begins to degenerate quickly, as minor power failures and petty annoyances over neighbours begin to escalate into an orgy of violence. The high-rise occupants divide themselves into the classic three groups of Western society: the lower, middle, and upper class, but here the terms are literal, as the lower class are those living on the lowest floors of the building, the middle class in the centre, and the upper class at the most luxurious apartments on the upper floors.… Lees gerust door

De hand van God

Ergens rond 1170 werd in Italie Leonardo da Pisa geboren, een man die later bekend zou worden als Leonardo Fibbonacci. In 1202 publiceerde deze man zijn eerste wiskundige werk in de vorm van “Liber Abaci” (Het boek van de abacus). In dit boek beschreef hij de Arabische cijfers en introduceerde hij tevens het getal nul in de westerse samenleving. Hiermee was hij naar alle waarschijnlijkheid de eerste Westerse wiskundige sinds de Griekse oudheid die een nieuw en oorspronkelijk wiskundig werk uitbracht.
Echt bekend werd hij echter pas door een latere ontdekking die zijn naam zou gaan dragen, de zogeheten ‘reeks van Fibbonacci’ (Fibbonacci sequence). Deze reeks laat zich uitdrukken in de volgende formule :
f_0 = 0,
f_1 = 1,
f_n = f_{n-1} +f_{n-2}, , voor n > 1

In normale mensen taal : ieder nieuw getal bestaat uit de som van de twee voorgaande getallen uit de reeks. Deze formule heeft veel gemeen met de zogeheten ‘gulden snede’, een stelling die voor het eerst genoemd werd door de Griekse wiskundige Euclides van Alexandrie.
De Gulden Snede is de verdeling van een lijnstuk in twee delen in een speciale verhouding. Het grootste van de twee delen zich verhoudt zich tot het kleinste, zoals het gehele lijnstuk zich verhoudt tot het grootste. Oftewel:

De φ (phi) staat voor de verhouding tussen a en b, je kan de formule dan ook zien als a : b = (a+b) : a ; waarbij a het kleinste en b het grootste getal is. De waarde van φ wordt benaderd door de verhouding van twee opeenvolgende getallen in de rij van Fibonacci, in wiskundige vorm :

Het aparte van deze twee wiskundige stellingen is dat je ze overal in de natuur om je heen tegen kan komen, bijvoorbeeld in de rangschikking van de pitten van de zonnebloem.… Lees gerust door