De wereld van het lichaam

36 uur bezig, ~500 Km asfalt onder de wielen van mijn auto. Flaneren over de Wilhelmina kade, gluren bij Hotel New York, eten bij Ketelbinkie, genieten van de Rotterdamse skyline, en dan .. .eindelijk naar binnen. Hoewel ik al bekend was met Gunther von Hagens en zijn werk heb ik zijn beroemde/beruchte ‘ Bodyworlds ‘  tentoonstelling nog nooit eerder met eigen ogen gezien. Deze specifieke editie staat in het teken van ‘the cycle of life’ , een thema waar ik persoonlijk al een tijd mee aan het worstelen ben. Ben ik wel echt tevreden met het leven dat ik momenteel heb? Zijn de keuzes die ik maak wel de keuzes van mijn hart, en brengen ze op de lange termijn niet meer schade toe dan wenselijk is? Als mijn tijd straks gekomen is, zal ik dan net als mijn oom overgaan terwijl ik gebukt ga onder spijt, schuldgevoel en teleurstelling over het feit dat ik niet ‘meer van mijn leven gemaakt heb’?

Het lag niet echt in de lijn der verwachtingen om bij deze tentoonstelling een antwoord te vinden op bovenstaande vragen, en dat is dan ook (gelukkig) niet gebeurd. Wat wel gebeurde is dat ik enorm onder de indruk raakte van zowel de gebruikte plastificatie technieken als hele ambiance rondom de tentoonstelling en de schoonheid van de realiteit die ieder van ons als zijn of haar tijd gekomen onherroepelijk gaat inhalen : wij gaan allemaal dood.

De sfeer die rondom deze exhibitie hangt is er een van fragiele schoonheid. In tegenstelling tot wat veel mensen lijken (haha) te denken is er absoluut geen sprake van een morbide of lugubere uitstraling. De gebruikte lichamen staan in verschillende (over het algemeen actieve,herkenbare ) poses tentoongesteld,  vergezeld van een duidelijke uitleg en omringt door filosofische statements over de aard van het menselijk leven en de dingen die er in het leven echt aan toe doen.… Lees gerust door