Kleine stap, grote sprong

Vandaag is een bijzondere dag in de geschiedenis van de omhooggevallen aapsoort die aan zichzelf wenst te referen als ‘de mens’. Precies 40 jaar geleden, om 02:39 UTC zette een man voet op de Maan.
Denk daar eens goed over na als je vannacht, of binnenkort een keer, buiten over straat loopt en de maan ziet. Een mens, iemand als jij en ik (nou ja ik gedeeltelijk), is daar naartoe gegaan en heeft daar rond gewandeld. Van huis uit ben ik een ruimtevaart/astronomie nerd, en voor iedereen van mijn generatie en jonger is het gegeven dat er mensen op de maan geweest zijn niets bijzonders, het is een voetnoot in de wereldgeschiedenis zoals er zoveel zijn.

Dat is echter niet alles. Die eerste reis naar de maan was, meer dan de reis van Columbus (ok voor de volledigheid : en Leif Eriksson ) een grote, misschien wel de grootste stap die de mens ooit gezet heeft op weg naar planetaire volwassenheid als soort. Insert sappige quote over ‘de planeet verlaten die als onze baarmoeder is’ here. Carl Sagan zei daar ooit over :
Who are we? We find that we live on an insignificant planet of a humdrum star lost in a galaxy tucked away in some forgotten corner of a universe in which there are far more galaxies than people

Maar toch, een eerste stap. Een stap die misschien nog wel groter is dan de eerste stappen uit het water op het droge. Een stap onderweg naar nieuwe werelden, en ondertussen nemen wij onze Moederplaneet overal mee naartoe. Want reken maar – kolonisatie betekend ook het meenemen van zaden etc om eigen gewassen te kunnen verbouwen. Gaia zal overal met ons meereizen, misschien zit daarin juist wel ons evolutionaire nut!

Goed, ik dwaal af.

Ik wilde het eigenlijk gaan hebben over Conspiracy theorieĆ«n.… Lees gerust door