Ruzie

“Mama, waarom maken mensen eigenlijk ruzie? Ik vind dat mensen alleen maar lief zouden moeten doen tegen elkaar!”

Het meisje keek met haar staalblauwe ogen vol verwachting naar haar moeder, zij had immers antwoord op alle vragen? Ik zag de oudere vrouw even zuchten, maar haar ogen stonden vriendelijk. “Dat is gewoon zo liefje, het hoort bij het mens zijn.”
Het was mij al vrij snel duidelijk dat dochtertje-lief hier geen genoegen mee zou nemen, zij was duidelijk in de ‘waarom’-fase.

“Ja maar zoals jij en Papa vanmorgen dan? Jullie houden toch van elkaar? En toch schreeuwden jullie heel hard tegen elkaar vanmorgen. Dat is toch niet lief? Als ik later net zo groot ben als jij, dan ga ik nooit tegen mijn Papa schreeuwen hoor. Dan ga ik alleen maar lief zijn!”
Het meisje keek zelfverzekerd zoals alleen kinderen van ‘die’ leeftijd dat kunnen. Ik kon een brede grijns niet onderdrukken toen ik even oogcontact maakte met de moeder, die zich duidelijk geneerde voor de uitspraken van dochtertje-lief.

Er leek even een vonkje tussen ons op en neer te springen, en de moeder kreeg een glimlach op haar gezicht terwijl ze haar blik weer op haar dochter vestigde. “Die meneer daar achter je, die weet het volgens mij wel. Vind je ook niet dat hij er uitziet alsof hij álles weet?” Er zat een humoristische maar uitdagende ondertoon in de uitspraak. Weer keken we elkaar even aan terwijl het vonkje oversprong, en ik besloot de uitdaging aan te nemen.

Het meisje draaide zich om zodat ze mij eens uitgebreid, van top tot teen kon opnemen. “Weet jij veel?” Haar ogen waren nu op die van mij gevestigd, met die ongegeneerde blik die iedereen op een gegeven moment lijkt ‘kwijt’ te raken naarmate de jaren verstrijken. “Ja”, antwoordde ik . “Ik weet bijna alles”.… Lees gerust door

De kat piano

The Cat Piano
short film by The People’s Republic of Animation, directed by Eddie White and Ari Gibson
The Cat Piano features the voice of iconic Australian artist Nick Cave narrating a poem written by Eddie White. Nick Cave recorded the narration whilst in Melbourne in 2007 while on tour with his band, The Grinderman.

De (on)mogelijkheden van een eiland

Afgelopen September ben ik voor het eerst in ruim 17 jaar tijd terug gegaan naar S’illot, een Mallorcaans kustdorpje. Ik ga verder niemand vermoeien met mijn vakantie verhalen (hoewel mij van het hart moet dat Mallorca zoveel méér te bieden heeft dan ‘zuipen en strandhangen, fuck die shit); maar ik heb tijdens mijn vakantie dus onder andere de tijd genomen om weer eens écht te lezen. Eén van de boeken die ik bij mij had (op aanraden van iemand) was ‘de mogelijkheden van een eiland‘ van Michel Houellebecq.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk was, het is absoluut een aanrader voor mensen die laten we zeggen ‘Brave new World’ van Huxley kunnen waarderen. Ik ga verder niets verklappen over het plot (dat zou zonde zijn) maar de schrijver weet op basis van een hedendaagse werkelijkheid en een desolaat toekomstbeeld enkele grote vragen op te werpen. Ik kan niets anders zeggen dan ‘brilliant’.. De cynische kijk van de hoofdpersoon op intermenselijke relaties en de liefde in het algemeen vinden een prachtige Echo in de leefomstandigheden van zijn verre nazaat. Het toekomst beeld is desolaat, vervreemdend bijna. Eenzaam vooral..

Eén van de thema’s binnen het boek speelt rondom een sekte die zich bezig houdt met de bouw van een ambassade zodat de voorvaderen (zij geloven dat wij inderdaad geschapen zijn, maar dan als evenbeeld van de buitenaardse wezens die onze scheppers waren) kunnen terugkeren en de mensheid als geheel toegang kan krijgen tot het Galactisch Bestel.

Nu zijn er méér van die sektes geweest in de afgelopen 40 jaar, maar de nadruk op het klonen en onsterfelijkheid deed mij denken aan een specifieke sekte waar ik over gelezen heb. En ja hoor, still going strong.

De Raëliaanse Beweging
<– de onvermijdelijke site.

De overeenkomsten zijn zó groot dat het eigenlijk niet anders kan dan dat Houellebecq zich gebaseerd heeft op De Raëlianen.… Lees gerust door

Hafiz

Even after all this time,
The Sun never says to the Earth
“You owe me”

Look what happens
With a Love like that
It lights the whole sky

Hafiz, een Perzische dichter en mysticus in de soefitraditie ( 1320 – 1390 )