Ik werd vanmorgen wakker met een vage brandlucht in mijn neusgaten. Dit gegeven was voor mij meer dan genoeg reden om zsm in mijn kleding te schieten, mijn tent open te ritsen en mijn schoenen te grijpen (waarna ik ze even ondersteboven hield om te kijken of er niets engs in gekropen was vannacht ;) )

Een korte inspectie van de omgeving leerde mij dat de brandlucht afkomstig was uit de richting van de oude vuurplaats, precies aan de overkant van het veld waar ik kampeer. Omdat ik toch even met eigen ogen gezien wilde hebben dat het vuur onder controle was liep/strompelde ik nog half slapend (het was een uur of half zes 's ochtends) over de graan stoppels die kleddernat waren van de dauw, terwijl de rook als een baken boven het vuur leek te wenken.
Er zat een vrouw van een jaar of zestig afwezig in het vuur te staren, mijn komst werd niet opgemerkt. Ik groette haar met een zachte 'Hej da' in mijn beste Zweeds (en dat is niet zo heel erg goed) in de hoop dat ik haar niet zou laten schrikken, en haar fel lichtblauwe ogen keken mij opeens strak aan. Ik voelde een lichte huivering door mijn ruggegraat heentrekken, en voor een kort moment leek het alsof ze tot in de diepste uithoeken van mijn in mijn ziel kon kijken. Snel schudde ik het gevoel weer van mij af, blijkbaar was ik toch nog niet helemaal wakker geworden tijdens mijn korte wandeling.

Ze gaf in bijna accentloos Engels antwoord en nodigde mij met een handgebaar uit om plaats te nemen in de kuil van de vuurhaard. Ik deed mijn schoenen uit en nam plaats op de steen aan haar rechterhand, en opeens zag ik dat er 5 zit stenen in een cirkel om het vuur stonden..5 stenen, met lijnen van as die een pentagram vormden.
Ik nam de tijd om dit even tot mij door te laten dringen. Damn. Deze vrouw was waarschijnlijk een aanhangster van de Oude Religie , en ik had haar misschien wel gestoord bij een ritueel.

even voor de duidelijkheid : ik ben een sceptische zwever. open maar kritisch..

Zonder zich verder voor te stellen of naar mijn naam te vragen begon ze mij met een zachte -maar heldere- stem vragen te stellen ,onder andere waar ik vandaan kwam en wat ik hier in de buurt deed. Ik besloot open kaart met haar te spelen, en vertelde haar dat ik naar Zweden was gekomen om mijzelf mentaal en fysiek uit te dagen en wat oude rommel in mijn hoofd op te ruimen. De keuze voor dit specifieke natuurgebied was min of meer toeval, het lag op de 25km grens die ik maximaal per dag wilde lopen en toen ik zag dat er overal om mij heen resten uit de Scandinavische oudheid te zien waren nam ik het besluit om hier mijn periode van zelfopgelegde afzondering door te brengen. Een keuze waar ik overigens geen seconde spijt van heb gehad. Ze vroeg door, en ik gaf toe dat er meer achter zat dan dat. Deze specifieke plek had een enorme indruk op mij gemaakt, of het nu alleen in mijn hoofd zat of niet. Persoonlijk kies ik er voor om te geloven dat de menselijke emoties wel degelijk hun stempel kunnen drukken op de omgeving, en de plek rondom de vuurhaard met de heilige boom op een aparte verhoging ernaast had mij de eerste keer dat ik hier was al een vreemd gevoel in mijn maag gegeven.

De vrouw leek om de een of andere reden erg in haar nopjes met dit antwoord, ze begon helemaal te stralen! 'Dus jij voelt het ook?' Ik probeerde haar uit te leggen dat ik wel degelijk iets voelde maar dat ik mij er ter dege van bewust was dat het allemaal in mijn hoofd kon zitten, juist omdat ik WIST dat er hier al duizenden jaren mensen gewoond en geleefd hebben maakte dat ik misschien wel alleen DACHT iets te voelen. Haar lach werd nog breder, ze schaterde het uit. 'Aha, je bent een Thomas ? ' Nee, dat is het nu ook weer net niet. Ik sta open voor het onbekende, ik heb er alleen bewust voor gekozen om mij niet te binden aan 1 specifieke doctrine. Again het onafhankelijkheids syndroom aan het werk denk ik.
Als vanzelf begon ik te vertellen over mijn spirituele ontwikkeling die op de nacht van mijn 18e verjaardag zo plotseling op gang gebracht werd. Toen ik aangekomen was bij mijn fascinatie voor De lessen van Don Juan van Carlos Castaneda onderbrak ze mijn verhaal. 'Je kent de boeken van Castaneda?' Ik knikte. 'Ja, je zou kunnen zeggen dat het eerste boek voor mij een openbaring was na een ongelukkig getimede ervaring' Ze leek oprecht verbaast. 'Er zijn nog echt mensen die dat lezen? Dat had ik niet verwacht!' Ik vertelde dat de ouders van mijn toenmalige beste vriend mij het boek op een avond in de hand gedrukt hadden met de woorden 'wij denken dat je er iets aan zou kunnen hebben. Lees het eens door!' En dat heb ik gedaan..en nog eens...en nog eens. Los van alle controverse die er rondom de persoon Castaneda en het al dan niet bestaan van de hoofdpersoon in zijn eerste boeken zijn bevatten ze een filosofie en gedachtensysteem dat op de een of andere manier 'klikte' in mijn hoofd op dat moment in de tijd. Het heeft mij de weg gewezen naar een belangrijk stuk 'spirituele' (ik haat dit woord maar 'religieuze ' is nog erger) groei op een moment dat mijn besef van de realiteit een behoorlijke knauw had gekregen.

Life changing?
Misschien..

De vrouw begon te praten, over hoe ze haar hele leven al hier in de omgeving woonde, dat ze in de 60er jaren in Duitsland gewoond had en uiteindelijk terug gegaan was naar Zweden omdat haar hart nog altijd in de 'Zweedse bossen' lag zoals zij het uitdrukte. Ze was niet specifiek een aanhangster van de Oude Religie, hoewel ze sommige rituelen wel uitvoerde maar meer om de traditie in ere te houden en als een blijk van respect. Ook maakte zij deel uit van een (hier bleef zij denk ik opzettelijk vaag over) 'groep' van mensen die regelmatig bij elkaar kwam om te praten over -onder andere de boeken- van Castaneda en aanverwante schrijvers. Ik kon het bijna niet geloven, ik zat hier 1500km van huis in niemandsland te praten met een Zweedse vrouw die voor een groot deel dezelfde boeken had gelezen als ik in de afgelopen jaren : Jung,Nietzsche,Castaneda,Gödel-Escher-Bach, Herman Hesse..

Het geheel voelde erg onwerkelijk aan...

Ik kies ervoor om de rest van het gesprek inhoudelijk niet weer te geven, er zijn dingen die niet iedereen meteen hoeft te weten als er op mijn naam gegoogled wordt. Misschien werk ik het nog eens uit om het in het registered only gedeelte te zetten ;)

Rond half twaalf leek ik opeens 'wakker te schrikken', ik besefte mij plots dat ik hier nu al uren had zitten te praten. Bij de vrouw zag ik ook een plotselinge verandering in haar houding en ze gaf mij een verontschuldigende glimlach. ' I guess it's time to go, I'm a bit late actually'. Mijn maag begon zich te roeren, ik voelde een razend hongergevoel (sorry mam : ik had opeens een stevige trek :oops: ) alsof ik al erg veel calorieën verbrand had vanmorgen. We brachten de vuurhaard weer op orde (het vuur was inmiddels al een tijdje uit) en stapten toen nagenoeg tegelijkertijd uit de kuil stapten, de vrouw aan de Noordkant en ik in het zuiden.

We keken elkaar nog even recht in de ogen aan en ik verbaasde mij wederom over de felle kleur en de levenslust die er in haar ogen leek te blinken.'I'm Kristel, what's your name?' Ik stelde mijzelf voor en maakte een korte buiging. Haar schaterlach viel als een waterval over mij heen. 'Well, it seems that you have another story to tell in your notes of this journey. Apart from bragging about camping out near this ancient remains you now have a story about how you got to meet the priestess of dawn'. 'Maybe we will meet again next year..who knows' antwoordde ik. Kristel glimlachte. 'Who knows..Take care you crazy dutch shaman'
Ik wist niets anders uit te brengen dan 'Take care you evil scandinavian witch' en wist haar nog een laatste schaterlach te ontlokken. 'Maybe you should check out the Sun mountain before you leave, it's a five minute walk just North of here. People used to bring sacrifices up there you know' En na die woorden draaide Kristel om en liep zonder nog een keer op of om te kijken het bos in. Ik wilde haar nog wat naroepen, haar bedanken voor ons gesprek vanmorgen..maar ik bedacht mij. Nee.

Het was goed zo.

Klik

Gisterenavond ben ik nog even bij de resten van de nederzetting gaan kijken, en plots viel mijn oog op iets vreemds.

Klik voor groot

Toen ik begon te zoeken, vond ik opeens nog meer dingen die merkwaardig te noemen waren :

Klikkerdeklikklik

Je ziet het niet op deze foto maar ze waren plastic..

blabla, groter, bla

Intuitief voelde ik aan dat dit gedaan moest zijn door een vrouw. Maar waarom hier in the middle of nowhere?

Nou, vanmorgen kreeg ik daar dus een antwoord op..

Rustdag numero dos. Damned hiervoor ben ik niet naar Zweden gekomen, op mijn luie reet zitten doe ik in Baarn al meer dan genoeg!

Vandaag dus maar weer rustig aan gedaan, korte wandeling gemaakt in de Oostelijke richting. Bijna een kilometer lang over houten plankjes die +/- een meter boven de grond 'zweefden' moeten lopen, ik vraag mij af waarom die plankjes daar liggen en tegelijkertijd denk ik dat ik het echt niet wil weten :p

Geen zin om een titel te verzinnen, klik voor groot

En dan nu een knap staaltje van synchroniciteit. Je loopt door het bos in Zweden, met je mp3 speler aan. De Beatles met ' Strawberry Fields ' om precies te zijn. Opeens valt je oog op een omgevallen boom aan de linkerkant van het pad, je kijkt nog eens goed, loopt er naartoe..en verdomd als het niet waar is :

Klik voor groot

Hoe groot schat jij die kans in? Nog sterker, ik heb verdomde goed om mij heen gekeken en na die ene keer geen enkele wilde aardbeiplant meer gezien in het wild..
(en godzijdank heb ik het op foto anders gaat iedereen mij er van beschuldigen dat ik paddestoeltjes geplukt heb :p )

Ik had een week eerder nog een grappige synchroniciteits-erlebnis, toen ik bij Thomas en Denise in de trailer zat raakten we in gesprek over fractals en de Chaos theorie , toen Denise 'Scrubbs' aanzette. En de aflevering begon met een monoloog over het 'butterfly effect' , precies de manier waarop je aan een leek de chaos theorie duidelijk probeert te maken.. Typisch dus :)

Meer natuurschoon :

Van deze klik wordt de paddo groter!

Het voordeel van deze 'rustdagen' is wel dat ik (nog) meer tijd heb om na te denken. Het zijn niet altijd 'prettige' gedachten, maar daarom juist misschien wel noodzakelijke gedachten...

Zo vraag ik mij bijvoorbeeld af waarom ik mij zo vaak niet meer dan een 'toeschouwer' voel in mijn normale leventje, het is soms alsof ik een een aquarium leef en de wereld en de andere kant van het dunne glas voorbijtrekt. Is het puur het 'eenzame wolf syndroom' dat ik mijzelf vrijwillig aangemeten heb? Ligt de basis TOCH in mijn jeugd? Ben ik een autist? :p Waarom kan ik zelfs gewoonweg de energie niet opbrengen voor 'smalltalk' TENZIJ daar een reden voor is? Ben ik zo fucking apathisch dat het mij allemaal niets meer boeit?

Ik merk wel aan mijzelf dat het in deze omgeving totaal anders is, je raakt veel meer in het moment als je in staat bent om je volledig over te geven aan de natuur. Mijn gedachten zijn hier langzamer, alsof ik mij meer kan focussen. Ik kan uren doorbrengen met mijn notitieblokje en verrekijker, rustig in de verte staren en af en toe dingen op papier vangen die door mijn hoofd spoken. Er zit nog niet bizar veel bruikbaars tussen maar genoeg dingen die ik later nog eens wil uitwerken..

Goed, om te voorkomen dat ik mijzelf in een zwartgallige afgrond schrijf even een (korte) reallife rorsach test:

Wat zie JIJ hier in?

Klik voor groot!

See the animal in it's cage that you built
Are you sure what side you're on?
Better not look him too closely in the eye
Are you sure what side of the glass you are on?
See the safety of the life you have built
Everything where it belongs
Feel the hollowness inside of your heart
And it's all
Right where it belongs

What if all the world's inside of your head
Just creations of your own?
Your devils and your gods
All the living and the dead
And you really are alone
You can live in this illusion
You can choose to believe
You keep looking but you can't find the woods
While you're hiding in the trees

What if everything around you
Isn't quite as it seems?
What if all the world you used to know
Is an elaborate dream?
And if you look at your reflection
Is it all you wanted to be?
What if you could look right through the cracks
Would you find yourself
Find yourself afraid to see?


Nine Inch Nails , 'Right where it belongs'

Omdat mijn voet vandaag een rustdag nodig leek te hebben ben ik in de directe omgeving van mijn tent gebleven, en heb even de moeite genomen om de oude nederzetting eens van dichtbij te gaan bekijken. Op foto ziet het er helaas weinig indrukwekkend uit (je ziet..bomen..stenen..en soms gras en of mos..), en ook in het 'echt' moet je wel degelijk je fantasie gebruiken, hoewel de sporen van de mensen uit de oertijd onmiskenbaar overal in het landschap aanwezig zijn..

Grafheuvel, klik voor groot

Afbakening van de plek waar het dorp begon naast het graanveld

Andere hoek, de rechte lijn is onmiskenbaar (groot)

Steeds als ik een tijdje niets te doen heb lijkt er een enorme rust over mij heen te komen, ik merk aan mijzelf dat ik mij als vanzelf heb aangepast aan de omgeving. Ik hoef helemaal niets, en kan mijzelf urenlang vermaken door de omgeving te bestuderen of door gewoon op mijn rug in het gras te liggen en te kijken waar mijn gedachtes mij heenbrengen. Introspectie lijkt hier wel een tweede natuur te worden, op het moment dat je alleen maar nog maar 2 basisbehoeftes kent (eten en slapen) ben je eigenlijk een stuk vrijer en onafhankelijker dan je in de 'bewoonde' wereld ooit zou kunnen zijn.

Er is gewoon..niets en niemand. Je hoeft niets, geen telefoontjes,geen werk,geen sociale verplichtingen, geen amusement (ik gebruik deze term losjes :p) te verteren, niets op te laden, geen schema te volgen, geen verantwoording af te leggen OF te dragen..

'Eten en slapen'. Die twee woorden omvatten alles wat je nodig hebt, de rest zit allemaal in jezelf. Gast, moest je nou echt naar fucking ZWEDEN om tot die conclusie te komen?

Ehm ja.

Want hoewel ik dit uiteraard allang wist op verstandelijk nivo, is dat nog wel wezenlijk anders dan het gedurende een aaneengesloten periode letterlijk te ervaren.
Als je leeft in de vrije natuur, lijk je innerlijk een stukje rust te vinden. Je beseft hoe gejaagd wij eigenlijk leven onder de constante druk van het altijd iets moeten. Als die druk opeens wegvalt gaat er een wereld voor je open. Dit is leven in totale vrijheid en onafhankelijkheid van wat dan ook.. En dit gevoel ga ik missen.

Heel erg.

The moon shook and curled up like gentle fire
The ocean glazed and melted wire
Voices buzzed in spiral eyes
Stars dived in blinding skies

Stars die
Blinding skies

Tree cracked and mountain cried
Bridges broke, window sighed
Cells grew up and rivers burst
Sound obscured and sense reversed

Idle mind and severed soul
Silent nerves and begging bowl
Shallow haze to blast a way
Hyper sleep to end the day

Stars die
Blinding skies


Porcupine Tree , ' Stars die' van 'The sky moves sideways'






"Vrij zijn van wensen leidt tot innerlijke rust."

(Lao-tse of een van zijn vriendjes)

Vandaag weer een km of 25 gelopen door de omgeving, mijn route liep onder andere langs de 'Astrid Lindgren berg'. (Voor de mensen die zelfs te lui zijn om op een link te klikken : De schrijfster van 'Pippi Langkous')
Een echte berg kan je het nauwelijks noemen maar het was toch een pittige klim op sommige stukjes, en je wil niet weten wat de Zweedse versie van natuurbeheer 'redelijk tot goed begaanbare' wandelroute vind.. :>>

Routebordje, klik voor groot (ik heb tenminste geen semi grappige -schuine- straatnaam genomen ok? :p )

De klim is echter meer dan de moeite waard, je kan best ver over de omgeving (-bos dus-)uitkijken. De top is bijna in zijn geheel plat,en nodigde uit om even met mijn schoenen en sokken uit heerlijk in de zon (jawel!) te gaan zitten. De rots bleef opmerkelijk koud terwijl de temperatuur toch dik boven de twintig graden lag.

Herdenkingssteen op de top , klik voor groot

(Geen titel - Klik voor groot

Geen titel, deel II

Op de terugweg kwam ik, net buiten de bosrand een offersteen tegen. Waarschijnlijk ooit gebruikt door de mensen van de nederzetting waar ik bij kampeer..

onvermijdelijke grote versie

Ik begin mijn voet nu echt te voelen, het voelt als een kneuzing maar dan op de plek van een spier. Op zich valt de pijn nog wel mee, maar ik zal het wel een stuk rustiger aan moeten gaan doen vrees ik. De hike terug naar Solvalla is echt een pittig stuk, en ik heb eigenlijk geen zin om pijnstillers te slikken.

Ik ben zonet godverdomme bijna gebeten door een fucking slang!! Godver!

Niet mijn foto, wel dezelfde soort, klik voor groot!

Ja dag denk je nu werkelijk dat ik 'cool' genoeg ben om op mijn gemak even mijn digicam te pakken terwijl ik net bijna gebeten ben door een fucking slang waarvan ik niet eens weet of hij/zij giftig/dodelijk is? Dacht het niet!

Ik liep terug vanaf de andere kant van het veld waarop ik kampeer toen de slang ineens recht overeind kwam op +/- 1 meter afstand. Mijn lichaam reageerde al voordat mijn brein besefte wat ik zag, en ik maakte een sprong naar links terwijl alle haren op mijn lijf rechovereind sprongen. Het beest draaide zijn kop even mee, keerde zich om en gleed op zijn gemak weg tussen het hoge gras..Vreemd hoe je lichaam kan reageren op dergelijke dingen, ik voelde een (instinctmatige) diepe afschuw toen ik het zwarte lijf langzaam bij mij uit de buurt zag wegkronkelen.. Na een half uur ofzo was ik weer genoeg tot rust gekomen om even op mijn gemak voor mijn tent te gaan zitten en alles even te overdenken. Een korte sms uitwisseling met Nederland leerde mij dat deze slang wel giftig maar niet dodelijk is, en dat sterkte mij in mijn besluit om op deze plek te blijven, aangezien dit het eerste 'gevaarlijke' dier is dat ik tegengekomen ben.

Maar toch..goddamn. Ik zou er bijna op zijn gaan staan..

Is this what you wanted?
Is this what you had in mind?
Is this what you wanted?
'Cause this this is what youre getting...

Tool - Ticks & Leeches

All I can say is that my life is pretty plain
I like watchin' the puddles gather rain
And all I can do is just pour some tea for two
and speak my point of view
But it's not sane, It's not sane

I just want some one to say to me
I'll always be there when you wake
Ya know I'd like to keep my cheeks dry today
So stay with me and I'll have it made

And I don't understand why I sleep all day
And I start to complain that there's no rain
And all I can do is read a book to stay awake
And it rips my life away, but it's a great escape

escape......escape......escape......

All I can say is that my life is pretty plain
ya don't like my point of view
ya think I'm insane
Its not sane......it's not sane


Blind Melon , No Rainvandaag is het weer voor de verandering maar weer eens omgeslagen naar regen. Lijkt fucking Nederland wel! Maar goed. Om half tien op pad gegaan om een wandelroute van een km of 8 te lopen, het lijkt mij namelijk een verstandig plan om mijn voet even niet verder te overbelasten.

Again werd ik getroffen door de pracht van de omgeving, en tegelijkertijd overviel mij het besef dat ik never nooit niet in staat zal zijn om die pracht vast te leggen met mijn fototoestel. Je ziet immers alleen stenen, bos, nog meer stenen en af en toe een (kunstmatige) heuvel met..nog meer stenen. En dat is dan een grafheuvel ;) Aan de andere kant draag ik de herinnering natuurlijk 'voor altijd' met mij mee (cliche alarm!), en misschien zal ik ooit in staat zijn om het in woorden te vangen, wie weet :)

Highland Cattle , (link!) Klik voor groot

Insert smart ass title here , klik voor groot

En toen ik dus rond het middaguur weer bij mijn tent was begon het op zijn Nederlands te regenen, echt niet normaal! Dus mijn goede vriend Friedrich maar weer ter hand genomen (hm deze zin heeft een licht homo erotische ondertoon geloof ik) en mij daar een paar uurtjes mee vermaakt. Maar ja, ook daar krijg je je dag dus niet mee vol. Dus mijn dagrugzak maar weer op mijn rug gebonden en naar Akalla gelopen om wat inkopen te doen (voornamelijk vers water, aangezien ik de bron nabij mijn tent niet helemaal vertrouwde).

----------------------

ergens later op de dag

Omdat de weergoden mij nu opeens WEL gunstig gezind lijken te zijn ben ik maar op een bankje in Akalla centrum gaan zitten om mij over te geven aan wat misschien wel mijn favoriete hobby is : mensen kijken. Ik heb zonet nog een oud vrouwtje een net niet hartaanval bezorgt toen ik opsprong om iets voor haar op te rapen, volgens mij kan ik volgend jaar beter WEL scheermesjes etc meenemen omdat ze zowat op het punt stond om 'help! overval!' te gaan roepen. Op zijn Zweeds dan he, ik bedoel het zou vreemd zijn als ze het in vloeiend Nederlands zou doen :p

google earth view, klik voor groot

Observatie :

Ik weet niet hoe ik dit politiek correct moet gaan omschrijven, maar als ik zo om mij heen kijk zou ik net zo goed in de Bijlmer kunnen zitten. Is dat politiek correct genoeg voor een links liberaal? Ach voor deze links liberaal in ieder geval wel..
In de gesprekken die ik in de afgelopen tijd met enkele Zweden heb gevoerd komt een erg vertekend beeld van de Zweedse integratie (ow god wat haat ik dat woord!) naar voren. In Stockholm zelf zag ik bijna alleen maar Europeanen (en uiteraard een verdwaalde Amerikaan en/of Canadees), maar hoe verder ik van de grote stad verwijderd raak hoe minder Europeanen ik tegen kom. Qua opbouw lijkt het hier ook sterk op de Bijlmer, veel hoge flats en het sociale leven lijkt zich grotendeels op straat af te spelen. Ook hier lijkt dus sprake van sociale segregatie op basis van inkomen..
En dat terwijl Zweed nummer 1 vrolijk roept 'wij hebben geen problemen mbt integratie' en Zweed nummer 2 net zo hard roept 'ze passen zich niet aan en pikken onze banen in' (hm dat heb ik ergens eerder gehoord!)

Ach ja het zal mij aan mijn reet roesten. Ik vind het wel opvallend dat ik hier verhoudingsgewijs minder hoofddoekjes etc tegenkom, het lijkt alsof de gemiddelde inwoner van Zweden gewoon weinig opheeft met religie in zijn algemeenheid. En dat kan ik natuurlijk alleen maar toejuichen! ;)

Vanavond ga ik denk ik gewoon maar even op een rustig plekje in het bos zitten & mijn zondes overdenken (en dat zijn er nogal wat..).

------------------------

Vlak bij de toegangsweg naar het reservaat ligt een klein sportvliegveldje, en de landingsbaan ligt +/- 50 meter van de weg. En daar heb ik vanavond dus een uurtje zitten te kijken naar vliegtuigjes die vlak over mij heen scheerden om te gaan landen (dat bracht mij in een oogwenk terug naar mijn jeugd, ik heb heel wat uurtjes doorgebracht bij vliegveld Beek -Maastricht Aachen airport, pardon- en het was leuk om mij weer heel even net als dat kleine jongetje van toen te voelen). Ahhhhhhh :p

Klik voor groot

Weer een close encounter met Bambi. Vandaag had ze echter 2 kleintjes bij zich!

(van veraf genomen shot van Bambi& kids, klik voor groot maar nog steeds onduidelijk :p)

Vandaag daadwerkelijke de zon gezien! woehoe!! ughe. Ook nog een hike van +/- 20km door het reservaat gemaakt, en ik blijf mij er over verbazen hoe uitgestrekt alles hier is. Op een km of 6 afstand liggen twee boerderijen temidden van wat landbouwgrond, daarachter gaat het reservaat weer verder.

Lotr territorium , klik voor groot

Dichtgemaakte grot, klik voor groot

Geen titel , klik voor groot :>

Born a poor young country boy--Mother Nature's son
All day long I'm sitting singing songs for everyone.

Sit beside a mountain stream--see her waters rise
Listen to the pretty sound of music as she flies.

Find me in my field of grass--Mother Nature's son
Swaying daises sing a lazy song beneath the sun.

Mother Nature's son...

the Beatles - Mother Nature's Son (White Album)

(Reservaat tussen Alkalla en Sollentuna, klik voor groot)

Vandaag was _moordend_

Geen nieuwe blessures, en dat mag een klein wonder heten. Nou ja, geen..ik heb last van mijn middenvoetsbeentje (ehh althans dat denk ik, ik heb geen Xray apparaat bij me om te checken)
in mijn linkervoet, ik denk dat het met overbelasting te maken heeft. Volgens mij moet ik een tikkeltje voorzichtig aan gaan doen ;)

Onbewust heb ik een uitstekende keuze gemaakt geloof ik, het reservaat is niet alleen prachtig om te zien maar er hebben hier al mensen gewoond sinds de Bronstijd, vlak bij de plek waar ik mijn kamp heb opgeslagen liggen de overblijfselen van een vuurhaard en de nederzetting zelf, terwijl achter mij in het bos op een meter of 50 afstand een grafheuvel ligt. Als ik het bord bij de ingang van het reservaat goed begrepen heb (mijn Zweeds is niet echt goed :P ) dan liggen er meerdere overblijfselen door het hele reservaat verspreid. Waanzinnig dat je in dit land gewoon mag gaan en staan waar je wil!

Toen ik het reservaat betrad wachtte mij al de eerste verrassing :

Runesteen , klik voor groot

Bij nadere inspectie (je kan het op de grote foto enigszins zien) lag er ook een offerande aan de voet van deze steen. De Oude Religie is in Scandinavië nog springlevend..

Enige tijd nadat ik mijn tent opgezet had hoorde ik iemand uit de bossen komen, en toen ik omkeek zag ik een blonde, langharige Zweed lopen. Hij droeg een rugzak en had in zijn rechterhand een voorwerp dat in een rood zwart kleed gewikkeld was, ik kon niet zien wat het was maar om eerlijk te zijn gaf het mij een beetje de creeps. Tabernakel? Wapen?
Call me paranoid , maar ik slaap vanavond met mijn mes naast mijn hoofdkussen. Ik moet een beetje om mijzelf lachen terwijl ik dit opschrijf, maar als je een dik uur lopen van de bewoonde wereld afzit worden dat soort gedachten ineens een stuk minder vreemd. Los van het feit dat ik er geen idee van heb wat hier nog aan wild rondloopt verder..

De plek waar ik mijn tent opgezet heb lijkt lang geleden landbouwgrond te zijn geweest, het stikt hier nog van het wilde graan. Het is wel nog zeer recentelijk gemaaid,ws door de Zweedse versie van Staatsbosbeheer.

Campspot, klik voor groot

Ik heb vanavond ook nog een close encounter met een hertje gehad, heb haar uiteraard Bambi gedoopt. (ik weet het, daar ga ik geen originaliteitsprijs mee winnen)
Nu hopen dat ze hier vaker komt!

Why does it always rain on me?
Is it because I lied when I was seventeen?
Why does it always rain on me?
Even when the sun is shining
I cant avoid the lightning
Oh, where did the blue skies go?
And why is it raining so?
Its so cold
Why does it always rain on me?


Travis , Why does it always rain on me?

Inderdaad, wederom kutweer vandaag.

Na een uurtje of twee met mijn goede vriend Friedrich & een wandeling naar Sundbyberg voor wat inkopen stond Thomas weer bij mijn tent, ditmaal met de vraag of ik toevallig zin had om mee te gaan naar een kroeg.

Eenmaal aangekomen troffen we ook een aantal vrienden van Thomas, die het vervolgens op een zuipen zette. Ik heb het zelf braafjes bij cola gehouden aangezien ik zowiezo al een sporadische drinker ben en ik eigenlijk wel een helder hoofd wilde houden tijdens mijn verblijf in Zweden (ja ik besef mij dat dit enigzins hypocriet was na mijn blowavontuur van de vorige avond maar persoonlijk heb ik na een avond drinken MEER last de volgende dag dan van blowen), en ik heb dus met verbazing zitten toe te kijken hoe er binnen een uurtje of onderhalf zo ongeveer 8 halve liters naar binnen verdwenen bij Thomas. Vervolgens namen we de metro* naar Sundbyberg om naar een andere kroeg te gaan (om de 1 of andere reden vonden Thomas en kornuiten het een hilarisch idee om een -zoals zij het uitdrukten- MILF** op te duikelen voor mij toen ze hoorden dat ik single ben, en dat kon alleen in deze kroeg volgens hen). In de Irish pub waar we terechtkwamen waren echter helaas vooral (te) jonge meisjes aanwezig :p dus de snode plannen van Thomas & friends konden geen doorgang vinden.

Uiteindelijk zijn we om een uurtje of ehh 3? teruggelopen naar Solvalla. Omdat Denise inmiddels al een keer of 5 boos aan de telefoon had gehangen (en stoere Thomas zich overduidelijk toch wel een beetje zorgen maakte) zijn we ook nog even een aantal voortuintjes ingedoken om een mooie bos bloemen voor haar bij elkaar te sprokkelen. Die hadden het gewenste effect!

ergens diep in de nacht / de vroege ochtend

Morgen toch echt de rimboe in...Ergens in de buurt van Akalla / Sollentuna moet een uitgebreid reservaat liggen, dat zou een hike van ongeveer 25km moeten zijn. Fuck de regen, ik ben een Nederlander! En als ik zo nodig twee weken op een camping wil staan dan ga ik dat wel bij Susteren op de Hommelheide doen!

Grappig dat ik bij mijzelf nu wel een 'hang naar het oude & vertrouwde' opmerk, iets in mij probeert mij er wanhopig van te overtuigen dat het hier ook wel 'ok' is (en dat is het ook). Ik ken hier inmiddels al wat mensen, de omgeving voelt vertrouwd aan..En nog een paar avonden met Thomas & co in de kroeg is eigenlijk ook wel een prettig vooruitzicht. Maar ja, ik heb mijzelf een aantal doelen gesteld voordat ik vertrok en I'll be damned als ik die niet ga halen. Dus weer of geen weer, morgen vertrek ik. Echt waar! Zeker weten! Geen grapje!

Ughe.

*-Zwart rijden met de Metro in Zweden is echt te easy. Er staan van die bekende poortjes, alles wat je hoeft te doen is even je voet er onder door te steken zodat de sensor aan de andere kant denkt dat er iemand 'uit' wil, en vervolgens kan je zo doorlopen. Er zit wel een gast in een hokje, maar die mag er volgens de wet niet uitkomen! Rare jongens die Zweden :p Als de semi-brave jongen die ik ben heb ik overigens alle overige keren dat ik gebruik maakte van de metro netjes betaald!

**-Toen ik Thomas naar zijn definitie van een MILF vroeg zei hij ' a woman in her thirties'
:D

Gisterenavond was Relaxed!

Ik zat om een uur of 8 's avonds op het terras bij de receptie een boek te lezen (Love all the people van Bill Hicks om precies te zijn - nog bedankt Bianca! het was een perfecte keuze..), toen ik werd aangesproken door een langharig -absoluut niet werkschuw zoals later zo blijken- stuk tuig, dat Thomas bleek te heten. Toen hij vernam dat ik uit Nederland kwam en een backpack reis door Zweden aan het maken was verklaarde hij mij eerst voor geschift en nodigde mij vervolgens uit om de avond samen met hem en zijn vriendin in hun trailer door te brengen. En waarom ook niet?

Wat er vervolgens gebeurde kan ook echt alleen maar mij overkomen , na wat over en weer gepraat en het doorspitten van de muziekcollectie van Thomas (die van mij is groter :> ) werden de ramen geblindeerd, ging er een kastje open en jawel hoor..daar kwam de pijp op tafel. Want als je uit Nederland komt blow je...right?

Ughe. Ik wilde Thomas & Denise natuurlijk niet voor het hoofd stoten (ook al was het voor mij al weer enige tijd geleden dat ik voor het laatst geblowed had) en kan nu dus uit eigen ervaring zeggen dat het Zweedse -repressieve- drugsbeleid faalt. Kwalitatief deed de hasjiesj overigens niet veel onder voor de Nederlandse, maar Marihuana blijkt veel moeilijker te verkrijgen.

Vervolgens hebben we een uurtje of twee Guitar Hero gespeeld, en daarmee een fors aantal rock klassiekers volledig om zeep geholpen :)
Far : deze game gaat ons in de toekomst veel lol bezorgen!! (zeker in combinatie met de bijpassende controller)

Ook nog even een stukje Zweedse tv meegepikt, en ik moet zeggen dat het een opluchting was om 's avonds laat eens NIET doodgegooit te worden met reclame's voor 'geile' webcamsites & domme belspelletjes. Ik vond het wel erg vaag dat scheldwoorden etc allemaal weggepiept werden :-/ maar ach. Na twaalven werden gewelddadige scenes en taalgebruik wel gewoon uitgezonden werd mij verzekerd. Rare jongens die Zweden..

Toen ik om een uur of half drie ('s nachts uiteraard) mijn tent inrolde kon ik nog prima een boekje lezen!

(Donkerste punt van de nacht tijdens de Zweedse zomer, klik voor groot)

Solvalla City Camping

Google Earth View, Klik voor groter

:'(

Na in totaal een kleine 20km gehiked te hebben gisteren -volgens mijn gps- is het even tijd voor een korte inventarisatie van de schade. Pijnlijke schouders - check. Net niet blaar onder mijn linker voet - check. Wondje aan een teen van mijn rechtervoet - check. Hm, niets onoverkomelijks dus.

Het weer is nog altijd op zijn zachtst gezegd bagger te noemen, dus ik blijf vandaag maar hier denk ik. Inkopen kan ik in Sundbyberg wel gaan doen, en in de tussentijd maar even de tijd nemen om de omgeving te verkennen en mijn planning voor de komende tijd op orde te krijgen. Zei ik planning? Damn. Ik bedoelde 'uit te zoeken waar ik eventueel naar toe zou willen' ;)

In this autumn rain
We're blessed with autumn skies

I'm doing it for myself
Not somebody else
I'm doing it for myself

Calling out in shame
Silence engrained
Crying out your name
Something wrong but beautiful, so beautiful

In this awesome rage
Rejecting compromise

Undoing it for myself
Not somebody else
Undoing for myself


Paradise Lost - Grey

Captain's log, stardate 060707,13.00h

Godverdomme, auw ik ga kapot. Heb net 3 kwartier (!) gelopen, mijn schouders doen pijn, mijn voeten doen pijn, het is kutweer en mijn originele planning gaat 'm niet worden. De weersvoorspelling is dramatisch, er is nergens in heel fucking Stockholm een passende gasfles voor mijn brander uit te halen, mijn budget zou wel eens iets te krap kunnen zijn om gebruik te kunnen maken van het openbare vervoer (de trein is DUUR in dit land -de afstanden zijn natuurlijk ook wel iets groter dan in NL-), en ik heb even een plek nodig om tot rust te komen en eens te bedenken wat ik nu dan maar moet gaan doen.

Wijze levensles no1 : - ik ben een hopeloze romanticus

15.00h - Bar/Grill Mumdaï

Na nog een paar kilometer gelopen te hebben zit ik nu even te genieten van een kop koffie van 20SEk (ruwweg 2 euro). De eigenaar -een wat oudere Egyptische man- lijkt zich enigzins te schamen voor deze prijs (huh?) en ik mag zoveel refills nemen als ik maar wil. Heb maar niet de moeite genomen om hem te vertellen dat de prijzen in NL gelijkwaardig of hoger zijn, en dan zonder refill :>

Ik mocht ook mijn mobiel + gps even aan de oplader hangen, op zich wel handing aangezien ik aan mijn wandelkaarten voor 't Noorden uiteraard niets heb hier. Nu nog even hopen op wat Goddelijke inspiratie mbt wat te doen vandaag, hij* zal er vast niet blij mee zijn als ik mijn tentje hier op het terras ga opzetten :>>

16:15h
Ok, ergens buiten Stockholm ligt de Solvalla citycamping waar ik voor 125SEK een nacht kan blijven. Een hike van een km of 9 / 10 dus dat moet nog te doen zijn. 'De paaaaaden op, de laaaaaaanen in'

We go on our way
Just waiting for that lucky day
I tried every way
Just so that God can blow me away

I need some love
To start the show
But ask just once
And God says no


Monster Magnet , God says no

*-De eigenaar van de bar/grill, wat God er eventueel van zou vinden zal mij verder aan mijn harige reet roesten!

Tsja daar sta je dan bij

Stockholm Central

met een IETS (understatement) te zware backpack en je hoofd vol wilde plannen van 'leven in de vrije natuur'. Het was echter al dik 22.00u geweest, en een hike naar buiten Stockholm zag ik op dat tijdstip niet meer echt zitten ; DUS mijn gezonde verstand maar even gebruikt en contact gezocht met

The Red Boat Hostel

een jeugdherberg(achtig) ding aan de kade iets buiten het centrum dat nog zegge en schrijve 1 plek vrij had. Mijn eerste mazzeltje ;)

En wat doe je dan? Juist ja je gooit zsm je backpack de kamer in, regelt wat te drinken en gaat op het achterdek zitten te genieten van het uitzicht op Stockholm. Een stad die qua sfeer wel iets weg heeft van Amsterdam, alleen dan VEEL schoner.

Het duurde niet lang voordat ik in gesprek raakte met François, een mede backpacker die zat te genieten van zijn laatste avond in Stockholm. Hij bleek uit Frankrijk te komen (no shit) en had al aardig wat van de wereld gezien. Na wat algemeenheden uit te hebben gewisseld ging ons gesprek al snel van de hak op de tak, via het uitgaansleven in Stockholm naar filosofie, het weer, voetbal (ughe)en de zin van het leven in zijn/haar algemeenheid. Nee die hebben we overigens niet gevonden :p Het was erg prettig om van gedachten te wisselen met iemand die meer ervaring had met het op de bonnefooi rondtrekken in een vreemd land, hij heeft mij nog een aantal handige tips kunnen meegeven met het oog op mijn wilde plannen voor de komende twee weken.

Daarna hebben we nog even zwijgend van het geweldige uitzicht op Stockholm zitten te genieten bij het prachtige schemerlicht van de net niet eeuwige dag.

(Google Earth viewpoint)

Dit was ons uitzicht (let wel : 5 voor elf 's avonds!)

Klik voor grotere afbeelding

Tegen een uur of half 3 vonden we het wel laat genoeg geweest en zijn we ons bed in gedoken. Mijn 'in Amsterdam was ik nooit gaan slapen in een hostel met deze naam' grapje (flauw ik weet het) ging echter helaas aan hem voorbij..

Pfffft. Daar ben ik dan weer, terug uit de rimboe en levend en wel. Nou ja..niet helemaal, ik heb een zware peesontsteking in mijn linkervoet (overbelasting)en de terugtocht vanuit het reservaat naar Solvalla was moordend. Maar ach, grenzen opzoeken enzo he :roll:

Het reservaat was fucking geweldig, ik heb dagenlang gekampeerd bij de overblijfselen van een nederzetting uit het Brons tijdperk. In de tussentijd nog een aantal ACHTERLIJK STOMME dingen gedaan, maar daar doe ik later wel verslag van. Anyway : als ik mijzelf morgen strompelend naar de metro weet te slepen komt het allemaal goed. Zo niet, dan toch.

Donderdag ga ik 'ergens' mijn log fatsoenlijk bijwerken, als t goed is heb ik een vrij gedetailleerd verslag. De foto's vormen een probleem echter, ik kwam er veel te laat achter dat mijn cam op de laatste resolutie ingesteld stond (Welke mongool bedenkt ook dat de laagste resolutie NORMAAL moet heten? Jezus! >:( ) , maar als ik ze verklein naar 800x600 zijn ze misschien nog wel het aanzien waard. hoop ik / denk ik.

Tot binnenkort!

Jazeker ik leef nog. Dit gaat geen uitgebreid verslag worden, eerder een levensteken zodat jullie weten dat ik nog niet opgegeten ben door een beer of iets dergerlijks :p

anyway, Zweden.

De eerste paar dagen zijn mij extreem goed bevallen, ondanks het feit dat ik mijn originele planning volledig overboord heb moeten gooien. Het voordeel van een chaotische (en dus totaal NIET planmatige) persoonlijkheid is mij echter maar weer eens duidelijk geworden : I just don't give a fuck! (stoer he? ;) )

Het enige jammere is het weer tot nu toe, ik heb veeeeeeeeel regen gehad. Aan de andere kant : ik heb een aantal te gekke mensen leren kennen, ontzettend veel lol gehad, genoeg tijd gehad om na te denken en een aantal dingen over Zweden en zijn bewoners opgestoken die ik anders had moeten missen..

Ik tik deze posting vanaf de laptop die de beheerder van mijn huidige standplaats mij geheel vrijwillig (ik hoefde niet eens mijn mannelijke charmes in te zetten..wow..) voor een kwartiertje ter beschikking heeft gesteld, dus helaas nog geen foto's of een gedetaileerd verslag. Vrees echter niet lieve lezertjes :p ik heb ook een ouderwets notitieblok met pen in mijn rugzak zitten waarmee ik een dag tot dag verslag bij kan houden. Niet dat daar verder iemand op zit te wachten verder, maar toch.

Dingen die ik geleerd heb in de afgelopen dagen :
* guitar hero spelen met een bezopen zweedse rocker
* zwartrijden met de metro
* bloemen plukken in iemands voortuin die bestemd waren voor de vriendin van voornoemde rocker (zij was boos omdat wij met zijn vriendengroep tot 3u 's nachts in de kroeg gehangen hadden)
* het is waar wat ze zeggen over Zweedse vrouwen! (wat ze dan precies zeggen over Zweedse vrouwen laat ik even in het midden :p )
* als nederlander ben je helaas toch automatisch een drugsgebruiker, zelfs als je er zo fris en fruitig uitziet als ondergetekende (ughe ughe)
* stockholm is oneindig veel schoner dan Amsterdam
* Zweden kunnen NIET tegen alcohol
* Zweden kent geen zondags sluiting van de winkels (relaaaaaaaxed)
* Je kan hier om half drie 's nachts nog prima een boekje lezen in je tentje zonder verlichting..

De meest gestelde vraag in de afgelopen dagen : 'But why SWEDEN of all places?'

En zo kan ik nog wel even doorgaan..

Regen of geen regen, morgen vertrek ik voor een 25km hike naar een naarbij gelegen natuurreservaat en ga daar voor een dagje of 5 neerstrijken. Ik gok er zomaar op dat ik daar niet in staat zal blijken om mijn site te updaten though :roll:

Goed dit was het voor nu, ik kan het gehijg van de beheerder in mijn nek niet langer meer verdragen en hoewel ik WEET dat hij dit niet kan lezen ben ik toch bang om vanavond in mijn slaap vermoord te worden door een woeste Zweed.

Ik geloof overigens dat Nietzsche's 'voorbij Goed en Kwaad' een uitstekende keuze was om mee te nemen op reis, het is de derde keer dat ik het (her)lees maar goddamn. zware shit.

Ok. Over 16 uur zit ik dus op het vliegveld te wachten op mijn vlucht naar Zweden. De meest gehoorde vraag in de afgelopen dagen : "Waarom ga je dit in hemelsnaam DOEN?"

Het antwoord is helaas niet zo makkelijk. Er zijn verschillende redenen, maar de voornaamste reden is wel dat ik wil afmaken waar ik een aantal maanden geleden aan begonnen ben door terug te gaan naar de plek waar ik bijna dood gegaan was.
De nasleep van die ervaring heeft mij onder ogen doen zien dat er nog een aantal onverwerkte dingen uit mijn verleden door mijn psyche spoken, en het wordt tijd om eens goed de bezem er doorheen te halen. Ieder mens is uiteindelijk het product van zijn verleden, en hoewel ik arrogant genoeg ben om van mening te zijn dat ik het er gezien de omstandigheden helemaal niet slecht vanaf gebracht heb vind ik dat de tijd gekomen is om alles onder ogen te zien en waar nodig dingen 'bij te schaven'. Door mijzelf moederziel alleen in een (prachtige) onherbergzame omgeving te plaatsen hoop ik mijzelf te dwingen om terug te gaan naar de basis. Hier in Nederland is er teveel afleiding, teveel dingen die een beroep op mij doen. En dus ga ik mijzelf 14 dagen lang mentaal EN fysiek tot aan de uiterste grens duwen, misschien nog wel net iets verder. Ik weet natuurlijk niet of dit het beoogde effect gaat hebben, maar ik geef mijzelf in ieder geval een goede kans. En onderweg krijg ik OOK nog eens de kans om te genieten van een van de mooiste natuurgebieden van Europa, mooi meegenomen toch?

Mijn soundtrack voor de komende 14 dagen : Tool. Wat anders? ;) En meer specifiek : 46&2.

My shadow's

Shedding skin and
I've been picking
Scabs again
I'm down
Digging through
My old muscles
Looking for a clue

I've been crawling on my belly
Clearing out what could've been
I've been wallowing in my own confused
And insecure delusions
For a piece to cross me over
Or a word to guide me in
I wanna feel the changes coming down
I wanna know what I've been hiding in

My shadow
Change is coming through my shadow
My shadow's shedding skin
I've been picking
My scabs again

I've been crawling on my belly
Clearing out what could've been
I've been wallowing in my own chaotic
And insecure delusions

I wanna feel the change consume me,
Feel the outside turning in
I wanna feel the metamorphosis and
Cleansing I've endured within

My shadow
Change is coming
Now is my time
Listen to my muscle memory.
Contemplate what I've been clinging to
Forty-six and two ahead of me

I choose to live and to
Grow, take and give and to
Move, learn and love and to
Cry, kill and die and to
Be paranoid and to
Lie, hate and fear and to
Do what it takes to move through

I choose to live and to
Lie, kill and give and to
Die, learn and love and to
Do what it takes to step through

See my shadow changing,
Stretching up and over me
Soften this old armor
Hoping I can clear the way
By stepping through my shadow,
Coming out the other side
Step into the shadow
Forty six and two are just ahead of me

De Shadow waaraan Maynard in dit nummer refereert is een begrip uit de Jungiaans psychologie. Normaal gesproken zou ik daar nu een hele verhandeling over gaan tikken, maar de tijd die mij nog rest (ehhh nevermind :P) is kort, dus ik volsta met een quote van Wikipedia :

In Jungian psychology, the shadow or "shadow aspect" is a part of the unconscious mind which is mysterious and often disagreeable to the conscious mind, but which is also relatively close to the conscious mind. It may be (in part) one's link to animal life, which is superseded during early childhood by the conscious mind; afterwards it comes to contain thoughts that are repressed by the conscious mind. According to Jung, the shadow is instinctive and irrational, but is not necessarily evil even when it might appear to be so. It can be both ruthless in conflict and empathetic in friendship. It is important as a source of hunches, for understanding of one's own more inexplicable actions and attitudes (and of others' reactions), and for learning how to accept and integrate the more problematic or troubling aspects of one's personality.

Duidelijk dus in welke context je dit nummer moet zien. Het nummer gaat over persoonlijke evolutie, leren van je fouten, dingen uit het verleden onder ogen zien en verwerken..De titel is een referentie aan de theorieën van Drunvalo Melchizedek , waarin hij stelt dat de mens met 48 chromosomen (ipv de 46 die wij normaliter hebben) de volgende stap in de evolutie zou zijn. Overigens hebben Chimpansees ook 48 chromosomen, maar dat wist deze goede man niet :)